home
Regilio
Ik kwam ‘m tegen in een kopieshop. Een klein, gedrongen, zwart modepopje, halflange dreads bij elkaar gehouden door een zonnebril waar het prijskaartje nog net niet meer aanhing. Is dat Regilio Tuur, vroeg ik me af. Er lopen in Amsterdam wel meer van die types rond, en ik wilde ook niet al te lang staren. Ik ging doen waarvoor ik gekomen was, een paar printjes maken.

De printer was overbezet. Een van kopieklanten had een enorme opdracht met kleurenprintjes gegeven. Ik moest wachten op mijn drie zwart-wit printjes, Regilio wachtte ook, maar minder passief. Demonstratief bracht hij elk kleurenprintje dat de printer uitspuwde naar de zich steeds ongemakkelijker voelende eigenaar.

Tussen de kleurenprintjes wisselde Regilio en ik af en toe een blik waarmee we ons ongenoegen over onze situatie deelden. Dat gaf mij mooi de tijd om vast te stellen of het inderdaad Regilio was. En hoe meer kleurenprintjes er kwamen, hoe meer ik ging twijfelen.

Net toen ik besloot dat het Regilio toch niet was, stapte het baasje op mij af, boog zich samenzweerderig naar me toe en zei op gedempte toon: ‘Als er iets uitkomt waar mijn naam op staat, wil je dat dan weggooien?’ Ik gaf hem een vertrouwenswekkende knik. Met korte pasjes, onderwijl zijn bling-telefoontje openklappend, verliet hij de winkel.

Onlangs verscheen, ondanks enige vertraging, de biografie van Regilio Tuur.
14 05 05 - 12:04 | | algemeen | twee reacties | §



Powered by Pivot 1.15


xml feed rss 2.0   xml feed Atom





alle content © zebra



top