home
Kleerhanger met mutsen
Als je regelmatig een concert bezoekt kom je soms bands tegen die zich willen onderscheiden in hun geluid door zelfgeproduceerde instrumenten ten tonele voeren. Bekend en vermaard is natuurlijk de kuttepiel van Pigmeat die typerend is voor de folk van dit Friese duo. Verder zag ik de drummer van Hangedup verwoed op een besnaard skateboard rammen. Ad Visser zag ik op tv eens een complete auto bespelen. Maar dat telt niet, want het was Ad Visser.

Gisteravond zag ik een nieuwe aanwinst voor het rariteitenkabinet van de popmuziek. In Paradiso, op de Tombola, speelde de band Eberg op een zelfgefabriceerde elektrische kleerhanger. Een klassieke, degelijke, houten kleerhanger met metalen haak was voorzien van snaren, stemknoppen en gitaarelementen. Een vet akkoord pakken was er niet bij. De zanger bespeelde het instrument zoals een kerstengeltje zijn harp.

Wil jij ook eens op de eharp (zo wordt het kleinood door de band genoemd) spelen? Dat kan! De website van de van Eberg geeft daarvoor de gelegenheid. Als het bevalt, kun je wellicht je eigen eharp knutselen en net zo’n blije band beginnen als Eberg is. Vooral in combinatie met samples, drums en een leuke celliste heeft de eharp een bijzonder verfrissend effect. Nadeel van de eharp is dat je er koude oren van krijgt. De hele band droeg namelijk een mutsje. Maar dat kan natuurlijk ook zijn omdat ze uit IJsland komen.
28 11 03 - 22:22 | | muziek | één reactie | §


Live at The Barfly
Op een van mijn laatste avonden in Glasgow drink ik mijn pints in The Barfly. Ik merk dat de indie scene hier, hoewel levendig, niet erg groot is. Ik begin nu al gezichten te herkennen. Onder andere een jongere uitvoering van Johnny van Doorn die me het weekend daarvoor in een ander popkeldertje al was opgevallen. Dat over Van Doorn heb ik hem maar niet uitgelegd. Wel vertelde ik toen aan de zanger van locale band Kip wat zijn bandnaam in het Nederlands betekent. “What? Kip means chicken in dutch? I go tell the boys, they won’t like this.” (Het Schotse accent moet je er zelf maar bij verzinnen.)

Maar op deze avond speelt Dead or American, een jonge band uit Stirling. Hun muziek lijkt een beetje op die van bands als Unwound en Hüsker Dü. Misschien nog niet zo volwassen maar op zijn minst veelbelovend. Op hun site zijn twee hele nummers en twee fragmenten te downloaden.

De gitarist is haast verbaasd als ik een hun EP Subdivide wil kopen. Hij vindt dat ze veel te veel fouten hebben gemaakt. Ik deel hem mee dat ik daar best doorheen kan luisteren. Dat is voor hem het teken ook de T-shirts van de band (goedkoper in combinatie met de cd) aan te prijzen. Die komt er wel, denk ik. Maar ik wil alleen de cd.
26 11 03 - 23:36 | | muziek | twee reacties | §


Liars gemist
Afgelopen donderdagavond. In de bovenzaal van Paradiso begint Liars te spelen. Althans, daar ga ik vanuit. Want tijdens het eerste nummer word me toegefluisterd: “Past wel goed bij de Liars, deze band.”
Hoezo, past er wel goed bij? Zijn dit niet de Liars dan, denk ik. Ik heb niet opgelet of er een voorprogramma zou komen. Maar bij nader inzien klinkt het toch anders dan de cd die ik thuis heb (maar nog niet vaak gedraaid heb). Ik kijk verder naar het voorprogramma.

Even later uit dezelfde hoek: “Ik geloof toch dat dit de Liars al zijn.”
Dus toch! Ik stel mijn perceptie weer in op main act mode… die stond toch nog op de sluimerstand. Ik krijg ineens het gevoel dat ik in de verte een nummer herken.

Na het optreden vraag ik een bekende van een bekende: “Hoe vond je de Liars?”
“Wat? Dit was toch het voorprogramma, de Liars komen toch nog?”
“Nee, dit waren de Liars. Al speelden ze kort.”
“Maar ik heb helemaal niet goed opgelet. We hebben maar een beetje staan praten… zoals bij een voorprogramma. Ik heb ook maar één foto gemaakt. En tegen het einde van de set ben ik zelfs naar de wc gegaan, zodat ik klaar was voor de Liars. Ik heb ze gemist terwijl ik erbij stond!”
“Tja, jammer voor je. Had niet veel gescheeld of ik had ze zelf ook gemist.”
“Je gaat dit toch niet op je weblog zetten?”
“Welnee joh, ik zou niet durven.”
25 11 03 - 23:34 | | muziek | reageer | §


Kill Bill
Op een zaterdagmiddag zit ik in zaal 4 van bioscoop Odeon aan Renfield Street. Slechts een handjevol mensen heeft hetzelfde idee gehad. Als laatste komt een oud dametje de zaal binnen. Ze kijkt onwennig om zich heen. Die zit vast verkeerd denk ik, wat moet een bejaarde dame nu bij zo’n gewelddadige film?

Als ze in het gangpad ter hoogte van mijn stoel is gekomen, keert ze zich naar mij toe en vraagt “Is this Kill Bill?” Ik beaam dat en ze neemt drie rijen achter mij plaats. Gedurende de film vraag ik me een paar keer af wat de oude dame toch van deze film moet vinden. Vooral bij de scène waarin Uma Thurman in haar eentje een compleet peloton zwaardvechters over de kling jaagt. Mooi gefilmd, dat wel.

Als de film is afgelopen kom ik de dame weer tegen. Ze vraagt wat ik erven vond. Ik geef een twijfelend “Well…” Ze neemt meteen weer het woord en hekelt het geweld. Ze was blijkbaar niet op de naam Tarantino afgekomen. Nee, ze vertelt me dat onlangs twee vrienden (vriendinnen?) van haar zijn overleden en dat het verdriet nog steeds erg groot is. Haar dochter had haar aangeraden er eens uit te gaan, ter afleiding. Vandaar haar eerste bioscoopbezoek in jaren.

Ik zie voor me hoe ze naar de bioscoop gaat en een kaartje koopt voor de eerstvolgende voorstelling. Niet wetend dat ze de meest gewelddadige film van het jaar voorgeschoteld zal krijgen. Ook nog eens een film met een slap verhaal en daar dan nog maar het eerste deel van. Bij de uitgang houd ik de deur voor haar open. Meer kan ik niet voor haar doen.
21 11 03 - 22:16 | | film | reageer | §


De wedstrijd
Als ik na een verblijf in de Highlands op vrijdag weer terugkom in Glasgow word ik voor het hostel al opgewacht door de volledige cast van de Fabeltjeskrant, levensgroot (of nog groter eigenlijk). De Hollanders zijn gearriveerd.

Omdat ik niet opgescheept wil zitten met een stel carnavaleske figuren met een oranje koe op hun hoofd (ook het Schotse equivalent, een compleet monster van Loch Ness als hoofddeksel, heb ik gesignaleerd) zoek ik de volgende middag een kroeg buiten het centrum van Glasgow op. Ik denk de enige Nederlander te zijn tussen enkel Schotten. Ik vraag me af of ik durf juichen als Nederland zal scoren. Daar ben ik nooit achter gekomen. Wel bleek er nog een andere Nederlander (net als ik incognito) aanwezig.

’s Avonds als ik door de stad richting een optreden, mijn eigenlijke doel van die dag, loop, word mijn weg geblokkeerd door een grote groep voetbalfans. Hollanders en Schotten door elkaar. Rellen? Nee, iemand zal op het brandalarm hebben gedrukt. De brandweermannen ondergaan de grap gemoedelijk. Een aantal jongens gaat op de foto met de ladderwagen. Gejuich stijgt op als de bestuurder de sirene even laat loeien.

In Nice ‘n’ Sleazy, de alternatieve bar met concertkelder waar die avond, onder andere, Ninetynine zal optreden tref ik toch nog vier Hollanders. Lichtelijk teleurgesteld maar vol van de Schotse gastvrijheid. Ik heb echter niet de indruk dat ik ze enthousiast maak met de mededeling dat er straks drie bandjes in de kelder spelen.

Ninetynine speelt goed, de reacties zijn overweldigend. Rudolf, een excentriek uitziende computerfilosoof, staat met gebalde vuisten over de passie van de band oreren. De kleine zestigjarige Duitser met lange, grijze, achterovergekamde haren had voor het concert nog deemoedig verkondigd dat hij vaak bij de deur van gelegenheden werd geweigerd op zijn voorkomen. Maar nu straalt hij.

Achter in de zaal zie ik (want meteen na de show gaat de tl-verlichting aan) tot mijn verbazing de vier Holanders van zo-even staan. “Te gek bandje zeg! Goeie tip!” Een van hen gaat een cd-tje kopen. “Voor morgen, in de auto.” Met het gevoel van een 1-0 overwinning loop ik terug naar mijn hostel.
17 11 03 - 22:14 | | muziek | reageer | §


Dansen in je huiskamer
Hier heb ik echt op gewacht. Een van de leukste live-nummers van de laatste tijd eindelijk op een geluidsdrager. We burried indie rock years ago van Zea. Op vinyl nog wel, dus ouderwets grijsdraaien. Op de andere (A-)kant van deze split single Digital Space Pop van fonda 500. Ook leuk.
01 11 03 - 22:13 | | muziek | reageer | §



Powered by Pivot 1.15


xml feed rss 2.0   xml feed Atom





alle content © zebra



top