home
Sprookjes van 2003
Op de valreep nog twee film van dit jaar meegepikt. Vlak voor de Kerst zag ik Grimm, een sprookje van Alex ven Warmerdam. Net na de Kerst, ook een sprookje, maar dan in het Duits: Goodbye Lenin.

Halina Reijn en Jacob Derwig zijn in Grimm een hedendaagse Hans en Grietje. Ik laat me gemakkelijk meevoeren in de wondere wereld van Van Warmerdam. Simpel maar mysterieus, absurd en toch geloofwaardig. Het is nog net geen stripverhaal. Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst zo hard om een film heb gelachen. Een kleine maar geweldige rol van Kees Prins als dronkelap. Minpunt is het einde… dat zit er niet aan.

Goodbye Lenin gaat over een vrouw in Berlijn die vlak voor het vallen van de muur in een coma raakt. Als zij weer wakker wordt, is Duitsland al één. Haar zoon vertelt haar niets en houdt op haar slaapkamer de DDR in stand om moeders niet te belasten, bang dat ze onder de emotie alsnog zou bezwijken. Ik was een beetje huiverig om naar Goodbye Lenin te gaan. Bang voor de slapstick die een dergelijk scenario in zich heeft, want deze poppenkast een keer fout moet gaan, kun je ook wel bedenken zonder de film te zien.

Het viel gelukkig erg mee. Het was minder voorspelbaar dan ik vreesde en het antwoord op de vraag die gedurende de film bij de toeschouwer naar bovenkomt: Wie houdt wie nu voor de gek? wordt min of meer aan de kijker gelaten. Twee aanraders dus voor het nieuwe jaar. Proost.
30 12 03 - 00:16 | | film | reageer | §


Barbara Stok
Alweer een tijdje geleden (voor m’n vakantie) gelezen. Maar goed genoeg om toch nog even te noemen is Je geld of je leven van striptekenares Barbara Stok (onder de indiepoppers natuurlijk bekend van het boekje Sex, drugs & strips waar een split single van Caesar en Shellac bij zit. Wie hem heeft, goed bewaren, want dat wordt nog geld waard).

Je geld of je leven gaat over de periode dat Barbara werkzaam was als journalist/fotograaf voor een plaatselijke krant. Door de tijd die ze in haar nieuwe baan steekt houdt ze geen tijd en energie meer over voor de leuke dingen van het leven. Aan haar bandje en haar sociale contacten komt ze bijna niet neer toe, totdat het haar allemaal te veel wordt.

Het verhaal is autobiografisch, maar helaas zeer herkenbaar. Een typisch verschijnsel van deze tijd. Desondanks op een luchtige wijze en met subtiele humor gebracht. Nadeel van het fenomeen strip is wel dat je het boekje in een halfuur wel uit hebt.

Terzijde: de hoofdredacteur, die in de strip Hans heet, deed me, ondanks de simpele stijl, de hele tijd aan Dave Grohl denken. Maar is vast een heel ander type.
22 12 03 - 00:14 | | literatuur | één reactie | §


Ook wij, titaantjes
We hadden geen benul van hoe het liep.
We deden dingen omdat je dingen doet.
We richtten daden aan en lazen soms een boek
om te vieren dat gedachten niet vergingen.

We gingen door omdat je verder moet
of bleven haken aan een onverwachte blik
omdat er blikken zijn waarmee iets wordt bedoeld,
vooral wanneer bedoeld was wat wij wilden.

We vingen aan en rondden ook wel af
maar wat in gang gezet was ging zijn eigen weg toch weer.
We maakten plannen, legden ons erbij neer
dat dingen gingen zoals ze niet waren voorvoeld.

We liepen af toen het eenmaal zover was
dat wat niet voorvoeld was onomkeerbaar bleek.
We lieten wat we hadden in de steek
en zochten naar wat ons verlaten had.

Uit: Koffers zeelucht van Hagar Peeters
16 12 03 - 00:12 | | literatuur | reageer | §


Cape Fishermen's Supply
Losse aantekeningen bij het concert van Frank Black and the Catholics in de Melkweg, vrijdag 28 november.

Frank Black verliest midden in een nummer zijn plectrum. Met zijn worstenvingertjes raspt hij over zijn snaren. Het kleine oranje stukje plastic valt voor de neus van een meisje dat haar hand maar hoeft uit te steken om het souvenir te bemachtigen. Maar ze wacht. Pas bij het volgende nummer, als Black een nieuwe pakt en ze zich er van verzekerd heeft dat de maestro hem niet meer nodig heeft, pakt ze het ding op en geeft het aan haar vriendje.

Als Black een akoestische gitaar pakt, schuift een lange jongen met een camera voor me langs. “Sorry, even een plaatje schieten. Deze gitaar is legendarisch.” Ik kijk naar de gitaar. Er zit een gat in.

De gitarist ziet eruit alsof hij de vorige dag noch met Spinal Tap heeft opgetreden. Alles aan hem is over the top, zijn uiterlijk, zijn gedrag. De bassist heeft een ouderwetse kees-de-jongen-pet, ver naar voren, op zijn hoofd staan. Onder het spelen zijn zijn ogen niet zichtbaar. Zelfs niet voor mij, hoewel ik toch zo ver vooraan sta dat ik het zweet in kleine stroompjes van het kale hoofd in de dikke nek van Black zie kabbelen.

Om te laten zien dat het uiterlijk vertoon van de muzikanten slechts een gimmick betrof, zijn na afloop de bassistenpetten als merchandise te koop. Het T-shirt met daarop Cape Fishermen’s Supply dat Black droeg niet.
08 12 03 - 00:10 | | muziek | reageer | §


Popiang House
Love is not enough, het klinkt als de titel van een James Bond, maar het is de titel van de nieuwe Scram C Baby. Dertien tijdloze popsongs in een halfuur. Geen noot te weinig, geen geluid teveel. Precies goed. De eerste 500 exemplaren zijn in een kartonnetje gevouwen dat je met enige fantasie een digi-pack kunt noemen. Als aardigheidje zit er een unieke (?) foto bij.

Die van mij is een bewogen vakantiekiekje gemaakt in Thailand of Vietnam of iets in die buurt. Drie Aziatische meisjes voor een Popiang House. Ik ben erg benieuwd wat een Popiang House is. Ik weet alleen dat ze er Pepsi Cola en Heineken schenken en dat je er op rode en roze plastic tuinstoelen kan zitten. Boven de deur hangt in slingerletters Merry Christmas. Misschien leuk als kerstkaart."
06 12 03 - 00:08 | | muziek | reageer | §


Kill Wilbur
Tijdens mijn vakantie in Schotland zag ik in Inverness de film Wilbur wants to kill himself. In de film wordt op humorvolle wijze verslag gedaan van Wilburs zelfmoordpogingen en van de dagtaak die zijn broer heeft aan het redden van Wilburs leven. Ik heb mij, samen met een zaal vol Schotten (de film speelt zich af in Glasgow), kostelijk vermaakt. Ik was dan ook blij toen ik zag dat de film ook in Nederland draait.

Vanmorgen las ik echter dat Vido Liber er niks aan vond. Maar Vido plaatste, subjectivist als hij is, ook mijn bescheiden mening op zijn log.

Terzijde: Ik realiseer me nu pas dat ik in een weekend twee films heb gezien met het woord kill in de titel. Waar gaat dat heen?

Update: "Wilbur Wants to Kill Himself ontroert en is komisch, in een perfecte balans tussen wrange observaties en karikaturale overdrijving. Het is vooral knap hoe de film de realiteit licht, haast onmerkbaar, weet te kantelen; het vreemde verhaal met zijn wonderlijke karakters is niet ontwrichtend, maar volslagen vanzelfsprekend." - Pauline Kleijer op cinema.nl
03 12 03 - 00:04 | | film | reageer | §


Pfaff in het gevang
Onderstaande e-mail van That Dam Record Company vond ik vanmorgen in mijn mailbox. Hij is gericht aan de VPRO en roept meer vragen op dan dat hij antwoorden geeft. Wat is er aan de hand? Het lijkt wel de aankomst van Sinterklaas. "Als dat maar goed komt!" hoor ik Aart Staartjes uitroepen.

Dag,

1 dag koud in de UK zit de Amsterdamse band pfaff al vast in de gevangenis. Eerste excuses gaan uit naar voicst die ondertussen twee optredens hebben moeten afzeggen en een borgsom van 3.000 britse ponden hebben moeten
betalen. De gift van Essent kwam hierbij goed van pas. Pfaff loopt weer vrij rond en heeft vanavond een exclusief optreden gegeven in Richie's Kitchen in Leamington Spa met Akeal en Voicst.

Een van de drummers maar weer: "We gaan vandaag naar Hull en we zien wel of we daar mogen spelen. Als onze reputatie ons via de pers weer vooruit snelt, verwacht ik er niet veel van". De Britse Agent van Pfaff meldt dat het geen probleem mag wezen. "Dit soort bands mogen meer naar Engeland komen. Momenteel is het nogal een saaie bedoening en veel zaaleigenaren en boekers zitten met hun handen in het haar". De persvoorlichter van de lokale politie van Leamington Spa had geen tijd voor een toelichting.

Wij danken u, vanuit een hoopvol engeland.


Update (4 dec.): Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat bovenstaand bericht op een grap berust voor zover er sprake is van arrestaties en een borgsom. Maar dat vermoedden we natuurlijk al. De tournee van Pfaff verloopt naar wens. En wij kunnen vanavond gewoon onze schoen zetten.
01 12 03 - 00:02 | | muziek | reageer | §



Powered by Pivot 1.15


xml feed rss 2.0   xml feed Atom





alle content © zebra



top