home
Coming up

Boomerang supports koninginnedag

Uit de agenda van komende maand:
Zaterdag 1 mei: Von Bondies, Melkweg
Zondag 2 mei: Zea e.a., Occii
Woensdag 5 mei: Voicst (om 15.45 uur) e.a., Museumplein, Amsterdam
Donderdag 13 mei: Blonde Redhead, Paradiso (Op deze dag signeert ook Paul Auster tussen 18.00 en 19.00 uur in Boekhandel Scheltema, Amsterdam)
Vrijdag 14 mei: Gem en Pfaff, Kultuurhuis Bosch, Arnhem
Zaterdag 29 mei: Damer op het Cultureel Festival van de UvA (gratis toegang)

Het programma van Paradiso vandaag: Lees verder...
30 04 04 - 10:33 | | muziek | zeven reacties | §


Perfecte moord
Kan iemand mij vertellen waarom ik Kill Bill zo mooi vind? (We hebben het hier over het tweede deel). Het verhaal stelt niet zoveel voor. Eigenlijk gebeurt er niet zoveel. En toch zit ik twee uur lang geboeid te kijken, ik vind het zelfs jammer dat het dan al is afgelopen. Ik had nog zo een uurtje langer in de wereld van Tarantino willen blijven.

Het heeft iets te maken met sfeer (of liever sferen) die met veel gevoel voor perfectie wordt neergezet. Maar ik kan er nog niet echt een vinger opleggen. Graag reacties.

Hier mijn anekdote bij Kill Bill Vol. 1

P.S.
Ga ook naar Kill Bill Vol. 2 om erachter te komen waarom Superman zich onderscheidt van andere superhelden.
28 04 04 - 20:46 | | film | één reactie | §


Nachtclub
Gisteravond was ik in de Volta. Alweer een avond van Radio Mortale. Er speelde drie bandjes waarvan de muziek mij niet echt aansprak. Dat is niet erg, dat moet je er voor over hebben als je af en toe iets nieuws wilt ontdekken. Nu was het ook geen vervelende muziek, maar wel muziek waarvan ik vond dat je er lekker doorheen kan praten. Dat vond de rest van het publiek gelukkig ook.

Omdat het nog wel eens wil voorkomen dat er weinig publiek is (ik heb mij laten vertellen dat de vorige Mortale-avond in de Volta, met Feverdream nog wel, slechts vier betalende bezoekers had weten te mobiliseren) worden de tafeltjes tot vlak voor het podium geschoven. Dan lijkt het zaaltje voor de band iets minder leeg.

Gisteren was dat niet nodig. Het was druk. Maar de tafeltjes stonden toch dicht op het podium. Het had iets van een nachtclub. Ik stelde voor om aan zo’n tafeltje te gaan zitten en een dure fles champagne aan te laten rukken. Maar waarschijnlijk hadden ze in de Volta geen champagne. En als wel champagne hadden, was het waarschijnlijk niet duur genoeg om nachtclubwaardig te zijn. En als de champagne wel duur genoeg was om nachtclubwaardig te zijn, dan had ik daar het geld niet voor. Dus ik haalde nog maar twee biertjes in plastic bekertjes.
23 04 04 - 11:37 | | muziek | vier reacties | §


21 grams
Drie jaar geleden alweer was ik op vakantie in Spanje. Het boek dat ik van huis had meegenomen was uit en op de gok kocht ik, in Sevilla, een boek van Paul Auster, Moon Palace. In het Engels, niet in het Spaans. In dat boek geeft Auster ineens heel belangrijke informatie weg, hij verklapt zomaar een belangrijk plot in het verhaal. Daarna gaat het verhaal door, maar toch blijft het spannend, ook al weet je nu waar het heen gaat. Dat is heel knap van Paul Auster.

Gisteren zag ik 21 Grams. De film bestaat uit een aantal verhaallijnen die bij elkaar komen. Maar alle verhaallijnen zijn in stukjes geknipt en door elkaar gehusseld. Na een uur heb je echter een goed beeld van het verhaal en hoe alles bij elkaar komt… maar dan moet je nog een uur. Een uur lang wordt alles wat je al wist voor je uitgespeld, er wordt niets aan de verbeelding overgelaten. Een uur lang wacht je op die ene scène die het beeld dat je had geconstrueerd helemaal omgooit, maar die komt niet. Elke scène bevestigt wat je al wist. Spannend wordt het niet meer.

Als de invuloefening eindelijk klaar is, trekt de maker je ook nog eens een paar stappen naar achteren om met hem het Ravensburger-schilderij van een afstandje te bekijken. De algemene les wordt getrokken en de titel wordt ook nog even uitgelegd. Zelfs dat mag je niet zelf doen.

Dat de film uiteindelijk toch de moeite waard is om te zien komt eigelijk alleen door acteerprestaties van Sean Penn en Naomi Watts die hun rol erg overtuigend neerzetten. Dat dan weer wel.

P.S.
Hoe lang geen pauze in Tuschinski?
22 04 04 - 12:30 | | film | zes reacties | §


Ondanks het omslag
Twee weken geleden stond er een artikel in Het Parool over boekomslagen. Ontwerpster Tessa van der Waals legde uit wat volgens haar een goed omslag is. Aardig artikel.

Rond dezelfde tijd kocht ik, met veel korting (opheffingsuitverkoop), het nieuwe boek van Sandro Veronesi Nauwelijks geraakt. Een eerder boek van hem, In de ban van mijn vader, vond ik prachtig maar zijn nieuwe boek had ik nog niet willen kopen, deels omdat ik er nog niks over had gelezen maar ook omdat ik het omslag zo lelijk vond (ik weet dat een omslag niets over de inhoud zegt, maar ik koop gewoon liever een mooi boek). En u raadt het al: de ontwerpster van dat boek was diezelfde Tessa van der Waals.

Maar het boek is goed. Het verhaal gaat over een jongen, Mète, die verliefd wordt op de mooie Belinda die helaas zijn halfzusje is. En onmogelijke liefde dus die net zo subtiel wordt uitgewerkt als in Lost in Translation met het grote verschil dat de gevolgen van deze liefde veel grover ingrijpen in het leven van Mète.

De stijl van Veronesi zou je onconventioneel kunnen noemen. Vaak wordt de lezer direct aangesproken. Op een van de eerste pagina’s richt de verteller zich direct tot de lezer. De hoofdpersoon is op dat moment even aan de telefoon en dat geeft de verteller de kans even iets te vertellen over een ander personage. Hij is daar gelukkig net mee klaar als Mète weer ophangt. Het is alsof het boek in realtime verteld wordt, het krijgt daardoor een filmisch karakter.

Nauwelijks geraakt is eindelijk weer eens zo’n boek waar ik helemaal inzat, dat ik niet weg kon leggen. Maar toch jammer van dat omslag.

Update: het lelijke omslag
21 04 04 - 12:08 | | literatuur | één reactie | §


Op de kop af
Het zijn altijd postjes met weinig inhoud, de stukjes waarin webloggers gewag maken van de verjaardag van hun weblog. En toch doe ik het. Ik kan het niet laten. Het kan gewoon niet onopgemerkt blijven. Met enige trots vanwege de door mij opgebrachte discipline, want het was niet altijd even makkelijk, kan ik melden dat dit weblog, vandaag, op de kop af, twee jaar deel uit maakt van het wereldwijde web.

Morgen weer echte content...
20 04 04 - 11:58 | | algemeen | elf reacties | §


(Geen) meidenband
Ik heb er op deze plaats nog geen aandacht aan besteed. Maar veel van mijn vaste lezers weten natuurlijk al lang dat ik tegenwoordig deel uitmaak van een band. Een meidenband nog wel, die met mijn komst definitief geen meidenband meer is. Aangezien ik geen reden zie om de ene hobby (want dat is het) en de andere hobby (dit weblog) van elkaar gescheiden te houden, leek het me wel aardig mijn lezerspubliek op de hoogte te houden van mijn activiteiten als bassist bij Damer (want zo heet de band – uitspraak op z’n Engels).

Als nieuw bandlid van een toch best wel beetje bekende band (heb ik zo genoeg slagen om de arm?) ben ik vanavond te gast bij Radio Mortale. Hopelijk gaan ze me niet al te veel doorzagen op de vraag ‘Hoe is het nu om met drie meisjes in een band te spelen?’ want dat heeft ene Martijn van 3VOOR12 Utrecht al gedaan. Ik mag in ieder geval mijn eigen cd-tjes (van eigen bodem) meenemen. (Verzoekjes in het reactiedingetje zijn welkom, maar geen garantie).

Radio Mortale is in Amsterdam te beluisteren van 20.00 tot 21.00 uur op 88.1 FM (kabel) en 106.8 FM (ether).

Damer speelt vrijdagavond in Winston (Warmoestraat, Amsterdam) op de Mortale-avond samen met Melanocaster en Miss Antarctica.
15 04 04 - 11:56 | | muziek | tien reacties | §


Flmpgn
Deze week weinig nieuws op speelfilmgebied dat mijn aandacht trok. Of het moet de Nederlandse film Beat zijn die de filmacademiestudent David Verbeek in zijn vrije tijd voor 500 euro maakte. Over een jongen die op zijn kantoor steeds meer van de werkelijkheid vervreemd raakt. NRC Handelsblad: ‘Op het laatst zit hij alleen op een skippybal of pingpongt hij tegen zichzelf op een leegstaande verdieping van het gebouw waarin zijn bedrijf gevestigd is. Hij raakt uitgeblust, opgebrand, vervreemd.’

Veder ben ik benieuwd naar The Fog of War, een documentaire over (of eigenlijk een interview met) Robert S. McNamara, minister van defensie van de VS tijdens de Vietnam-oorlog. Tijden de Tweede Wereldoorlog was hij al verantwoordelijk voor de bombardementen op Japan. Hij weet van zichzelf dat hij een oorlogsmisdadiger is, ware het niet dat hij aan de winnende kan stond.

In De Groene Amsterdammer las ik deze week het zoveelste artikel over The Passion of the Christ. Dit keer wordt Jezus geanalyseerd door een psychoanalyticus die tot de conclusie komt dat Jezus eigenlijk een soort Oedipus is die zichzelf voor zijn lusten laat straffen. Maarja, komen psychoanalytici daar niet altijd tot die conclusie?

Van 14 tot en met 21 april vindt het Amsterdam Fantastic Film Festival plaats.
09 04 04 - 12:30 | | film | reageer | §


Randy Newman
In That Dam Magazine #4 schreef ik een artikel over weblogs en muziek: Alles voor de hits. Ik liet me daarin de enigszins gechargeerde uitspraak ontvallen dat op Radio 1 alleen Randy Newman wordt gedraaid. Reden genoeg dus voor Martijn Grooten om bij de Subjectivisten een stukje te schrijven over de ‘verantwoorde’ muziek die gedraaid wordt in, met name, het programma Met het oog op morgen.
08 04 04 - 11:22 | | muziek | vijf reacties | §


Shellac is...
Een week geleden alweer zag ik Shellac. Het was in The Max van de Melkweg, niemand schijnt het een fijne zaal te vinden. Te smal, zeker als het druk is.

Eerst speelde Uzeda , het Italiaanse Shellac. Het gitaargeluid en de op herhaling gebaseerde composities deden me wel aan Shellac denken. Dat het lang niet zo goed was als Shellac besefte ik pas toen het producertrio zelf bezig zwas. De zangeres van Uzeda deed me teveel denken aan de voorronden van Idols (die van vorig jaar, want dit jaar is het circus compleet langs me heen gegaan), monotoon en met weinig overtuiging. Ik heb me echter laten vertellen dat ze het ook veel beter kunnen.

Dan Shellac (Ik sprak het altijd uit als sjellak, met de klemtoon op de eerste lettergreep, maar ik heb vernomen dat jet sje-lek is, met de klemtoon op lek... het is maar dat je het weet.) Het is moeilijk muziek te beschrijven die van alle opsmuk ontdaan is (op een enkele practical joke na). Het gitaargeluid helder en fel, de drums idem dito maar origineel en perfect getimed, de baslijnen simpel en repetitief maar indringend. Het geheel: transparant, opzwepend en zeer overtuigend. Geen lichtshow, alleen witte lampen.

Als een mals stuk vlees gebakken met alleen een beetje peper en zout. Als een glas koud zuiver bronwater op een warme dag. Als een schilderij van Mondriaan. Als een enkele druppel bloed op de witte vloer van een operatiekamer. Als een aangeharkte Japanse tuin...
06 04 04 - 16:56 | | muziek | acht reacties | §


Flmpgn
‘Het schandaal is beter dan de film’ schreef Arnon Grunberg vorige week over The Passion of the Christ. Het Parool geeft de film dan ook maar één ster, en toch wil ik die film zien. Gewoon om te weten waar iedereen nu over valt (of juist niet).

Verder was ik benieuwd naar The Dreamers, de nieuwe film van Bernardo Bertoluci over drie jonge mensen tijdens de studentenopstand in Parijs. Maar NRC Handelsblad kopt ‘Bertoluci mist zeggingskracht’ en Het Parool besluit met ‘Kan het clichématiger?’ Misschien wacht ik toch maar tot de dvd bij de videotheek ligt.

Ook 21 grams had mijn aandacht getrokken met een trailer in de bioscoop. Maar deze film van Alejandro Gonzáles Inarritu (Amores perros) wordt door Het Parool ‘Een puzzel die te makkelijk is’ genoemd en NRC schrijft ‘Mooi gefilmd, aardig verzonnen, maar zonder betekenis. (…) Het is namaak’.

Het positiefst is Het Parool nog over The Return (drie sterren). ‘De film is een met bijbelse en mythologische verwijzingen doorspekte thriller, die meer vragen oproept dan beantwoord.’ Volgens NRC is de film zelfs zo vaag dat ‘de kans dat de toeschouwer er enigszins geërgerd op reageert niet ondenkbeeldig [is]’.

Toch maar naar The Passion dus. Want wie vandaag met een levensgroot kruis op zijn schouder bij de kassa komt, mag gratis naar binnen.
01 04 04 - 13:20 | | film | vijf reacties | §



Powered by Pivot 1.15


xml feed rss 2.0   xml feed Atom





alle content © zebra



top