home
2004
Waar het jaar begon of waar
het eindigde
was vast niet de dag waarop de kalender dacht
dat er weer een nieuw jaar was

het jaar
dat zich niet chronologisch laat vangen
maar beweegt tussen ups en downs
tussen geslaagde en minder geslaagde tours

tussen optredens die flopten en rockten
tussen mensen waarmee we lachten en
mensen waar we mee vochten

tussen lakens die gedeeld werden
en lakens die werden uitgedeeld
door de mensen die er toe doen

tussen kussen en gekust worden
tussen vreedzaam en wreed
tussen eenzaam en leed
tussen weerzin en weerzien
zit een speld

een speld die soms punk schreef
en soms schreef die pen punt

en daarmee uit.

dit jaar was niet meer dan weer
een jaar

en daarmee uit.

dit jaar werd er gebruld
en klokken werden geluid
dit jaar dat weer voorbij ging

en daarmee uit.

dit jaar brachten mensen prachtige platen
uit
en daarmee uit
je wat je wilt en wat je hoopt
en wat je denkt
dat mensen willen horen

en weer hopen op een vreugdevol besluit,
ik knijp er even tussenuit

en daarmee uit.

(Ingezonden door Pfaff. © 2004, Pfaff)
29 12 04 - 18:13 | | literatuur | reageer | §


Traditie
Als je iets een paar keer doet, dan wordt het al snel traditie. Mijn vaste lezers zaten er waarschijnlijk al ongeduldig op te wachten. Maar vandaag lijkt mij de uitgelezen dag. Met groot genoegen presenteer ik, ook dit jaar weer, GEEN eindejaarslijstje in welke vorm dan ook. Veel plezier ermee.
27 12 04 - 14:52 | | algemeen | vier reacties | §


Subbacultcha! (2)
Gisteren was er weer zo een. Een avond die van tevoren al tot legendarisch was gebombardeerd en daar om alleen maar kon tegenvallen. Niet dus. Subbacultcha! loste alle verwachtingen in, zowel bij het publiek als bij de organisatie. Hoe komt het toch dat de meest geslaagde feestjes altijd worden georganiseerd door de bands zelf? Een overpeinzing waarmee ik mijn gewaardeerde lezers graag de kerstdagen in stuur. Wellicht biedt het een aardig onderwerp van gesprek, zo tussen de in ham gewikkelde meloen en de kalkoen in.

The Skidmarks

Vast veel meer over dit hoogtepunt van zelfbevestiging van de Amsterdamse popscene op het kersverse 3VOOR12/Amsterdam.
24 12 04 - 14:41 | | muziek | drie reacties | §


Private

foto Alison Jackson

Ik kwam ze al een paar keer tegen in bladertijdschrift BABY!, foto's van fotografe Alison Jackson die beroemdheden tijdens intieme of compromitterende momenten lijkt vast te leggen. Natuurlijk is het allemaal nep en daarom is het kunst. Anders was Jackson gewoon een paparazzi geweest. Onlangs is haar boek Private uitgekomen. Vooral de Britse royals en de familie Beckham zijn daarin de pineut.
23 12 04 - 16:02 | | algemeen | reageer | §


Olifantje
'Nou zeg, dat was me een domper. Wat denkt ie wel? Dat ik een kind van vijf ben? Van alles wat ie me had kunnen geven, een luchtje, een cd, voor mijn part een goed flesje wijn. Nee, meneer komt aanzetten met een olifantje. Roze nog wel... alsof ik nog niet genoeg roze spullen heb. "Echt iets voor jou" zei ie er ook nog bij. Wat bezielt hem? Staat straks natuurlijk weer ergens stof te vangen. Daar denkt een man natuurlijk weer niet bij na. Nee, die ziet een olifantje en denkt, leuk verjaardagscadeautje voor m'n meisje. Zonder zich af te vragen wat ik met zo'n pluizenbol zou moeten. Moest, tot overmaat van ramp, dat beest ook nog mee naar bed. "Ja, is gezellig", nou ik weet echt niet wat er gezellig is aan dat grote voorhoofd met die suffe flaporen. Staat maar een beetje te staren, je zou je er ongemakkelijk bij gaan voelen. En ik moet weer een excuus verzinnen om dat beest uit m'n huis te krijgen. Hè verdomme, waar ligt die slip nou? Hij zal 'm toch niet meegenomen hebben? Ook nog eens pervers. Heb ik weer. Stom olifantje!'

foto Guy Bourdin

De foto's van modefotograaf Guy Bourdin zijn nog tot en met 5 januari te zien in Foam.
21 12 04 - 23:33 | | algemeen | twee reacties | §


P.C. Hoofdtstraat

P.C. Hoofdtstraat (1)

Feestverlichting is een dankbaar onderwerp van experiment. Lees verder...
17 12 04 - 18:03 | | algemeen | vier reacties | §


Subbacultcha!

say what?!

14 12 04 - 17:09 | | muziek | vier reacties | §


Deleted scene
'Hey Meg.'
'Ha, broertje van me.'
'Koffie?'
'Ja lekker.'
'Sigaretje erbij?'
'Wat zorg je toch weer goed voor me. Waarom wilde je me eigenlijk spreken? Gaan we soms weer de studio in? Of gaan we weer op tournee? Dan moet ik wel even de ventilator laten repareren.'
'Ik heb inderdaad weer genoeg nummers voor een nieuw album. Maar...'
'Ok! Daar heb ik echt zin Jack, jij en ik gezellig met z'n tweetjes, een beetje opnemen.'
'Dat is net waarover je ik wilde spreken. We gaan niet met z'n tweetjes de studio in.'
'Waarom niet? Heb je nog meer mensen uitgenodigd dan? We worden toch geen doorsnee rockband?'
'Nee, ik heb alleen een drumster uitgenodigd.'
'Nog een drumster? Wat voor band heeft er nou twee drummers? Ik betwijfel of die drumster net zo verleidelijk kan kijken onder het spelen als ik. Waarschijnlijk niet. Ik vind het maar een gek idee hoor.'
'Nee Meg, White Stripes blijft gewoon twee personen.'
'Ik snap het niet Jack. Wat wil je nou precies zeggen? ... Jack?'
'...'

Coffee and Cigarettes

www.coffeeandcigarettesmovie.com
09 12 04 - 23:33 | | film | reageer | §


That Dam Christmas!
En als we dan toch bezig zijn. Nu te downloaden: They Don't give a Dam! It's Christmas van de website van That Dam! Met medewerking van Caesar, Voicst, Scram C Baby, Seedling, Pfaff, Blues Brother Castro, Coparck, Sykosonics, Soda P, Solbakken, Norma Jean, Jonus en de Skidmarks.

update: een andere kersthit van een ander label vind je hier.

nog een update: Ook The Raveonettes hebben een kerstliedje en dat is hier te horen.
08 12 04 - 12:38 | | muziek | drie reacties | §


Blije clip
Oh ja, linkdumpen kan ook nog met een weblog. Bekijk deze superblije Nature Anthem Video van Grandaddy. Nee het is geen weblog meeting van bloggers met dierennamen, hoewel dr. Aap er wel tussen zit. Repeat until you absolutley go crazy. (met dank aan Esther)
12:05 | | muziek | vier reacties | §


Blurt
Is het de Miles Davis van de punk? Nee! Is het de Johnny Rotten van de jazz? Nee, het is Ted Milton!

Ted Milton

Ik word wel eens getipt voor een optreden van een band die ik niet ken. 'Dit mag je niet missen!' of 'Deze band is legendarisch!' maar dit soort uitspraken neem ik altijd met een korreltje zout. Zeker als de tipgever in kwestie zelf niet bij dat concert komt opdagen.

Wat ik afgelopen donderdag van Blurt in de Occii moest verwachten, wist ik dus niet. Ik liet me verrassen, en hoe. Ik was compleet overdonderd door het trio dat werd aangevoerd door een zanger/saxofonist die, als je je wimpers als vitrage gebruikt, wel iets weg had van Rijk de Gooijer. Als hij niet op een Jon Spencer-achtige manier zong dan rolde hij met zijn altsax over de strakke drums en de repetitieve gitaarlijnen die me aan The Ex deden denken. Niet alleen ik, maar ook de rest van het kleine zaaltje liet zich volkomen meeslepen.

'This is my house' zei hij, wijzend op zijn glas whisky. Na een volgend nummer werd op zijn verzoek een goedgevulde villa naast hem neergezet. Ook na het optreden bleef de woningnood hoog. Thuisgekomen zag ik op de aangeschafte cd, The Best of Blurt - Volume 1 - The Fish Needs a Bike, dat Milton al vanaf 1980 aan zijn plan voor volkshuisvesting schijnt te werken. Dus toch legendarisch.
07 12 04 - 12:01 | | muziek | drie reacties | §


Zebra leest

W.F. Hermans - King Kong

02 12 04 - 18:55 | | literatuur | vier reacties | §



Powered by Pivot 1.15


xml feed rss 2.0   xml feed Atom





alle content © zebra



top