home
Klik
Ben een beetje druk op het moment. Dus vandaag (lekker makkelijk) een authentieke linkdump:

Metallica is gelinkt aan Pavement? Echt niet! Toch wel. Maak zelf de meest onmogelijke combinaties op Band To Band. (via MOMI)

kepi

Gezien op Freaks on Tour.

En gezien op de Krawattenklup in Amsterdam: Power-karaoke van Glameoki. Ook in Arnhem zullen zij vrijdag weer menig klassieker ‘aan gort gabberen’.

Lees het grote Voicst-interview op File Under. ‘De maan is eigenlijk ons enige en echte doel.’

Furtips presenteert vrijdag haar nieuwe album We are communications. Download nu alvast Deconstruction love en I would rather be catholic now.
30 03 05 - 22:23 | | algemeen | reageer | §


DJ wie?

Krawattenklup, Arnhem

28 03 05 - 11:02 | | muziek | twee reacties | §


‘Thank you for staring’
Op vakantie in eigen stad. Een hostel waar de pints en joints hun weg vinden naar backpakkers van diverse nationaliteiten. Dat was de omgeving waar Fonda 500 , op weg naar Duitsland, een eenmalig optreden gaf.

Fonda 500 @ The Flying Pig

Voor de leden van Fonda 500 leek het niet uit te maken. Onverstoord deden ze hun ding. De melodieën, waarvan ik me nauwelijks voor kan stellen dat ze van onze planeet komen, zochten hun weg naar incheckende Amerikanen met kolossale rugzakken, e-mailende Canadezen, poolende Duitsers en blowende Britten. Maar het kon niet anders of ook (of misschien wel juist) de meest stonede Brit werd geraakt vanonder de ver over de ogen gezakte pandaberenhelm (geen muizenoren Joris) van Fonda’s frontman.

Op hun vorig jaar verschenen cd ABCDELP staan naast 15 nummers ook vier erg toffe clips:

To activate the videos place this cd inside the computer. If at any point your computer snaps into two pieces, contact fonda 500 and we will send you a piece of string to tie it back together.
23 03 05 - 22:05 | | muziek | reageer | §


Kranen
19 03 05 - 13:34 | | algemeen | vier reacties | §


Ongeluk
‘Mag ik je even interviewen voor Zone 010?’ Vraagt een meisje me als ik uit de Rotterdamse Kunsthal kom lopen? Ik zeg dat ik dat prima vind.
‘Kom je uit Rotterdam?’
‘Nee, uit Amsterdam.’
‘Oh, het is voor de rubriek Rotterdammers, maar dat maakt niet uit.’ Ze is al lang tevreden dat er iemand mee wil werken. Ze vraagt zich blijkbaar niet af of ik het prettig vind om voor Rotterdammer door te gaan.

Enrique Metinides

Gezeten op een en dikke boomstam hoort ze me uit over de door mij zojuist bezochte exposities. Ik merk dat de explosief ontluikende lentezon niet echt bevorderlijk is voor het nadenken over kunst. Waarom je iets mooi vind. Ik kom niet veel verder dan wat gebrabbel over originaliteit. Ik vertel haar over de tentoonstelling van Enrique Metinides, een Mexicaan die met een ambulance meereed om ongelukken te fotograferen. Auto-ongelukken, ontspoorde treinen, brand, zelfmoord, elektrocutie. Geen fijne dingen, toch werd ik het meest gegrepen door de omstanders van het ongeluk, hordes Mexicanen, vaak in de lens kijkend, alsof ze er trots op zijn getuigen te mogen zijn. Het meeste bijgebleven is de auto met een anoniem lijk dat op de achterbank ligt. Aan de andere kant door het raampje verdringen nieuwsgierigen zich. Niet om het slachtoffer te beloeren maar om mij via de fotograaf aan te staren.

‘Omdat je niet in Rotterdam woont zal ik je het volgende nummer van Zone 010 toesturen’ zegt mijn interviewster. En na een fotootje tegen de muur van de Kunsthal nemen we afscheid. Zij loopt in de richting van de zon, ik volg mijn schaduw in de richting van het centrum, mijn camera in de hand, op zoek naar een ongeluk.
16 03 05 - 22:27 | | algemeen | twee reacties | §


Tijd voor lezen
Tijd voor lezen. Dat is de slogan die de NS hanteert bij het sponsoren van de Boekenweek. En om dat kracht bij te zetten mochten we (de lezers) afgelopen zondag gratis met de trein op vertoon van het boekenweekgeschenk (Zomer Hitte, een korte roman van Jan Wolkers). Toen ik in Arnhem door een vertraging net de trein naar Amsterdam miste, kreeg ik er van de NS zomaar een halfuur extra tijd om te lezen bij.

Direct na Ede/Wageningen komt de conducteur langs. Ik overweeg even te vragen of hij mijn Wolkers wil knippen. Maar ik besluit op het laatste moment dat ik dat niet origineel genoeg vind. Hij heeft de coupé nog maar net verlaten als ineens het licht uitvalt. Het is stikdonker… daar zit je dan met je boek.

Onverwacht onheil brengt de mensen verbazend snel tot elkaar. Het gevoel in hetzelfde schuitje te zitten is altijd goed voor een praatje tussen wildvreemden. Zelf bij zoiets onschuldigs als lichtuitval in een trein. Hier en daar wordt een grapje gemaakt. De woorden slaaptrein en stiltecoupé vallen. Mensen met een waxinelichtje krijgen een vuurtje van iemand aan de andere kant van het gangpad.

In Utrecht gaan de lichten weer aan. Op slag zijn we weer vreemden voor elkaar. Maar gelukkig is er weer tijd voor lezen.
14 03 05 - 19:36 | | literatuur | vier reacties | §


Genootschap
Ik zal het u verklappen, ik ben lid van een geheim filmgenootschap. Enkele keren per jaar komen we met een zeer exclusief gezelschap bij elkaar om te toeven in de schemergebieden van de cinema. Onze hogepriester selecteert twee films waar een gewoon mens het bestaan niet eens van durft te vermoeden. U snapt, het gaat hier om een duistere praktijk die het daglicht niet verdraagt… maar dat is al snel met film.

Afgelopen weekend bereikte onze loge weer een fantastisch hoogtepunt met een film die even goed als krankzinnig was. Het verhaal kende twee uitgangspunten:

1. Elvis leeft! Hij heeft destijds van plaats geruild met Haff, de beste Elvis-imitator op dat moment. Haff heeft een slecht hart en overlijdt. Elvis verdient nog wat geld door af en toe als zijn eigen imitator op te treden (‘I’m Elvis playing Haff playing Elvis’) tot hij wordt opgenomen in een privékliniek.

2. Een vijfduizend jaar oude Egypische mummie ontwaakt op zijn tocht langs Amerikaanse musea. Hij voedt zich met de zielen die hij rectaal uit mensen zuigt. Dat de mummie erg aan Michael Jackson doet denken kan dus geen toeval zijn. De soulsucker maakt het ene na het andere slachtoffer, tot hij stuit op The King.

Als je eenmaal in de film zit, verbaast het je ook niet meer dat ook JFK nog blijkt te leven en inmiddels neger is geworden (‘Yeah man, they painted me, top to toes’). Dat die complottheorie niet ook nog even wordt opgelost lijkt ineens een veel groter mysterie.

Bubba Ho-Tep (2002) , na het rituaal voor verheffing wellicht verkrijgbaar bij uw plaatselijke loge.
01 03 05 - 22:15 | | film | één reactie | §



Powered by Pivot 1.15


xml feed rss 2.0   xml feed Atom





alle content © zebra



top