home
Robin
[1989] ‘De meisjes, ze komen uit Rotterdam, hebben ook nog een broertje, Robin, die zich zelden op ons erf waagt, maar, zo klein als hij is, wel elders het avontuur zoekt. Er gaat nauwelijks een dag voorbij zonder op z’n minst een diepe prikkeldraadschram, maar ook een gat in het hoofd is heel normaal. Toen ik in de vooravond op het campingterras een glas Heineken van de tap zat te drinken, was er een grote luidruchtige oploop rond de washokken. De zusjes Van Persie kwamen met angstige gezichtjes uit die richting aanhollen.

“Robin natuurlijk weer,” constateerde mevrouw Van Persie, een tafel verderop, terwijl ze rustig overeind kwam. Langzaam, zonder opwinding, terwijl de dochtertjes als bange hondjes tegen haar opsprongen, liep ze kaarsrecht op het tumult af. De kindermenigte week voor haar uiteen, het kabaal werd minder, en even later voerde de moeder een kwistig bebloede Robin het terras langs, op weg naar hun tent. Het viel onmogelijk uit te maken waaraan hij gewond was geraakt: arm, been of hoofd. Bloed was overal. Hij huilde niet.’

Uit Hier viel Van Gogh flauw, Frans dagboek van A.F.Th. van der Heijden, Querido, 2004
16 06 05 - 21:25 | | literatuur | een reactie | §



Powered by Pivot 1.15


xml feed rss 2.0   xml feed Atom





alle content © zebra



top