home
Update
Druk, druk, druk, tijd voor een korte update.

Een week geleden alweer speelde Magnapop, mijn helden van weleer, in de kleine zaal van Paradiso. Het was gezellig druk en het gegiebel op het podium was als vanouds. Kwamen ze vorig jaar helemaal met lege handen, nu brachten ze flink wat nieuwe songs mee en de belofte van een nieuw album in januari. Vooralsnog gaat dat alleen in de VS verschijnen. Maar als ze net zo makkelijk een label vinden als vrienden maken in de Rokerij (“wrokewraai”) komt ie hier ook wel in de winkel.

Dan afgelopen zaterdag in Utrecht. Gem vierde zijn laatste feestje onder de noemer Rock’n Roll Highschool in de Ekko. Ik was erg blij gastband Johan weer eens te zien na jaren afwezigheid (in nieuwe bezetting met Jeroen Kleijn achter de drums). Wat is dat toch een goede live-band en wat een goede nummers. Ook Johan gaat met een nieuwe plaat komen en meer optreden. Goed nieuws!

Gem was het feestbeest op het eigen partijtje. Nog één keer het thuispubliek platspelen voor optredens in Berlijn en New York, bleek een makkie. Voor het podium ontstond een pit met bijna alleen maar meisjes (en Remco), waarschijnlijk doet alleen Di-rect ze dat na (maar dan zonder Remco). Geslaagde avond.

Voor de fans van Vido’s agenda heb ik vrijdag een verrassing
29 09 04 - 20:24 | | muziek | drie reacties | §


Lang geduurd?

Voicst 11-11

Ik geloof dat ik ooit geschreven heb dat ik niks meer over Voicst zou schrijven tot ze een album uit zouden brengen. Daar heb ik me niet echt aan gehouden, maar nu is die plaat er dan. Maar voor ik wat zeg… eerst maar eens even luisteren.
24 09 04 - 16:46 | | muziek | acht reacties | §


Gabber
De avond begon minder fortuinlijk in de Desmet Studio waar Clinic was afgelast en The Stills het kleine zaaltje bespeelden alsof ze in een uitpuilende Kuip stonden. Ik probeerde het U2-syndroom te negeren en liet me boeien door de naïef getekende boten, bomen en tanks die achter de band werden geprojecteerd.

De tegenstelling kon bijna niet groter zijn toen we later op de avond in kraakbolwerk Vrankrijk op een gabberfeest terechtkwamen. De snelle beats leken als droge hagelstenen om me heen te vallen. Ik observeerde en vroeg me af of punks tegenwoordig allemaal hun kisten voor gympen hebben ingewisseld. Het kon natuurlijk ook voor de gelegenheid zijn.

De gabberhouse bracht me visioenen van enorme fabriekshallen met immense stoempende machines. Beelden uit Chaplins Modern Times kwamen voorbij, met Chaplin zelf aan de lopende band, ritmisch schroeven aandraaiend. Daarna de scene waarin hij los van de band met een schroef-aandraai-tic door de fabriek stuitert. Ik kwam tot de conclusie dat Chaplin de eerste gabber was.

Geïnspireerd door Chaplin waagde ik mij op de dansvloer. Ik kwam er al snel achter dat ik met mijn drum’n’base pasjes steeds net een stap tekort kwam. Maar kennelijk was het toch overtuigend, want ik werd op mijn rug getikt en iemand vroeg of ik extacy bij me had.
12 09 04 - 18:12 | | muziek | zes reacties | §


Pop in Panama
Alsof er nog niet genoeg te doen was in Amsterdam:

Club Panama wil het derde poppodium van Amsterdam worden, na Paradiso en de Melkweg. Dat is het uitgangspunt van de nieuwe eigenaren van de club aan de Oostelijke Handelskade.

Lees verder in Het Parool.
02 09 04 - 13:31 | | muziek | twee reacties | §


Daddy Noise
Zaterdag op de Uitmarkt hoorde ik een stukje Kinderen voor kinderen. Het ging over kinderen die zich schamen voor hun vader. Papa doe toch eens normaal… of zoiets.

Daar moest ik ineens weer aan denken toen ik maandagavond naar Sonic Youth in Paradiso stond te kijken. Want hoewel Kim Gordon en Thurston Moore volkomen geloofwaardig zijn als ouwe rockers, is Lee Ranaldo toch wel de Charlie Watts van de band.

Lee Ranaldo zou je je zo kunnen voorstellen in een of andere kantoorbaan of als leraar wiskunde. Maar nee, hij kruipt met een loeiende gitaar over een podium. In een huisje van Center Parcs zou hij niet uit de toon vallen, een vouwcaravannetje in de Franse Rivierra zou hem ook niet misstaan. Maar Lee jongleert liever met decibellen.

Ik weet niet of Lee kinderen heeft. Maar als ze gisteren in Paradiso waren geweest, hadden ze groepen ‘Moet je nu weer de gekke undergroud-artiest spelen? Ga mee voetballen in het Vondelpark’ En Lee had gezegd ‘Nee, papa moet even feedback produceren voor zijn fans. Kijk maar eens hoe ik dat doe, daar kunnen jullie nog wat van leren.’ Lee hurkt met zijn gitaar op het podium en draait de snaren naar zijn buik. Op de achterkant van zijn gitaar wordt een sticker met het woord noise zichtbaar. Zijn kinderen slaan zuchtend de handen voor hun ogen. ‘Kijk, en dan sla je een paar keer flink tegen de body en de hals van de gitaar. En daarna sta je weer op…’ Lee komt langzaam omhoog ‘…en dan draai je met de punt van de gitaar nog een paar achtjes op het podium, dat geeft een lekker geluid’ Roept Lee steeds enthousiaster. ‘Kijk, zo…’ Hij draait zich weer in hun richting maar ze zijn het gebouw al ontvlucht, ieder een MP3-speler met Eminem op het hoofd.
01 09 04 - 00:00 | | muziek | 711 reacties | §



Powered by Pivot 1.15


xml feed rss 2.0   xml feed Atom





alle content © zebra



top