home
Subbacultcha! (2)
Gisteren was er weer zo een. Een avond die van tevoren al tot legendarisch was gebombardeerd en daar om alleen maar kon tegenvallen. Niet dus. Subbacultcha! loste alle verwachtingen in, zowel bij het publiek als bij de organisatie. Hoe komt het toch dat de meest geslaagde feestjes altijd worden georganiseerd door de bands zelf? Een overpeinzing waarmee ik mijn gewaardeerde lezers graag de kerstdagen in stuur. Wellicht biedt het een aardig onderwerp van gesprek, zo tussen de in ham gewikkelde meloen en de kalkoen in.

The Skidmarks

Vast veel meer over dit hoogtepunt van zelfbevestiging van de Amsterdamse popscene op het kersverse 3VOOR12/Amsterdam.
24 12 04 - 14:41 | | muziek | drie reacties | §


Subbacultcha!

say what?!

14 12 04 - 17:09 | | muziek | vier reacties | §


That Dam Christmas!
En als we dan toch bezig zijn. Nu te downloaden: They Don't give a Dam! It's Christmas van de website van That Dam! Met medewerking van Caesar, Voicst, Scram C Baby, Seedling, Pfaff, Blues Brother Castro, Coparck, Sykosonics, Soda P, Solbakken, Norma Jean, Jonus en de Skidmarks.

update: een andere kersthit van een ander label vind je hier.

nog een update: Ook The Raveonettes hebben een kerstliedje en dat is hier te horen.
08 12 04 - 12:38 | | muziek | drie reacties | §


Blije clip
Oh ja, linkdumpen kan ook nog met een weblog. Bekijk deze superblije Nature Anthem Video van Grandaddy. Nee het is geen weblog meeting van bloggers met dierennamen, hoewel dr. Aap er wel tussen zit. Repeat until you absolutley go crazy. (met dank aan Esther)
12:05 | | muziek | vier reacties | §


Blurt
Is het de Miles Davis van de punk? Nee! Is het de Johnny Rotten van de jazz? Nee, het is Ted Milton!

Ted Milton

Ik word wel eens getipt voor een optreden van een band die ik niet ken. 'Dit mag je niet missen!' of 'Deze band is legendarisch!' maar dit soort uitspraken neem ik altijd met een korreltje zout. Zeker als de tipgever in kwestie zelf niet bij dat concert komt opdagen.

Wat ik afgelopen donderdag van Blurt in de Occii moest verwachten, wist ik dus niet. Ik liet me verrassen, en hoe. Ik was compleet overdonderd door het trio dat werd aangevoerd door een zanger/saxofonist die, als je je wimpers als vitrage gebruikt, wel iets weg had van Rijk de Gooijer. Als hij niet op een Jon Spencer-achtige manier zong dan rolde hij met zijn altsax over de strakke drums en de repetitieve gitaarlijnen die me aan The Ex deden denken. Niet alleen ik, maar ook de rest van het kleine zaaltje liet zich volkomen meeslepen.

'This is my house' zei hij, wijzend op zijn glas whisky. Na een volgend nummer werd op zijn verzoek een goedgevulde villa naast hem neergezet. Ook na het optreden bleef de woningnood hoog. Thuisgekomen zag ik op de aangeschafte cd, The Best of Blurt - Volume 1 - The Fish Needs a Bike, dat Milton al vanaf 1980 aan zijn plan voor volkshuisvesting schijnt te werken. Dus toch legendarisch.
07 12 04 - 12:01 | | muziek | drie reacties | §



Powered by Pivot 1.15


xml feed rss 2.0   xml feed Atom





alle content © zebra



top