Zebra
www.zebralog.nl

 
 
 
 
 

donderdag 28 november

Rouwstoet
De dood van Boudewijn Büch greep mij meer aan dan die van Prins Claus. Dat zal vooral komen omdat het met Claus steeds slechter ging, terwijl Büch de laatste tijd juist leek op te leven. Daarom had ik vandaag graag een live-verslag op televisie gezien van een te aardebestelling met veel vertoon.

Ondanks het feit dat Büch zoiets zelf zou verafschuwen, om nog maar te zwijgen over de logistieke bezwaren, wil ik het toch, als een clown die aan zijn pensioen toe is, aan de binnenkant van mijn ogen bekijken.

Natuurlijk wordt Büch vervoerd in zijn meest geliefde boekenkast. De kast ligt op een negentiende-eeuwse lijkkoets die getrokken wordt door honderd dodo’s. De koets wordt geflankeerd door een tiental antiquaars, een plumeau als geweer over de schouder dragend.

De stoet die volgt, bestaat onder anderen uit een exploitant van sekslijnen, twee presentatoren, een ex-voetballer met een column in de Volkskrant en een aantal veilingmeesters en museumdirecteuren van over de hele wereld. Daarachter volgen duizenden pinguïns, hun snaveltjes treurig naar de grond gericht.

Tijdens de dienst schetst Johann Wolfgang von Goethe een prachtig beeld van het leven van de schrijver, dichter, verzamelaar en alles-willen-weter. – De rede zal later in beperkte oplage in boekvorm verschijnen, gebonden in kalfsleer en met leeslint. – Goethes rede wordt onderbroken door een akoestisch en hartverscheurend optreden van Mick Jagger.

De bibliothecaris van Vuurland laat per telegram weten dat hij helaas niet op tijd bij de plechtigheid aanwezig kan zijn.

Na de crematie wordt de as in kleine porties op 753 verschillende eilandjes verstrooid.
[ gepost om 13:11 door zebra ]


maandag 25 november

Vernieuwde Zebra, nu nog beter van smaak!
Na een verhuizing volgt een verbouwing. Na ruim zeven maanden Zebra oude stijl is er nu een vernieuwde versie. Zebra II is overzichtelijker en biedt mijn gewaardeerde bezoekers de kans om direct te reageren op mijn pennenvruchten. Om nog maar te zwijgen van de verbeteringen die het voor mijzelf met zich meebrengt.

Beste lezer, hiermee laat ik u over aan de verpozen die mijn weblog u pleegt te bieden. En schroomt niet zelf het toetsenbord ter hand te nemen. Uw stem mag gehoord worden!
[ gepost om 11:48 door zebra ]


donderdag 21 november

In de rij
Afgelopen dinsdag wilde ik kaartjes halen voor het documentaire festival IDFA. Nietsvermoedend liep ik de foyer van City binnen. Daar trof ik een flinke rij. De moed zakte me in de schoenen. Wachten is niet bepaald mijn favoriete bezigheid. Maar soms heeft het ook zijn charme. Iedereen in de rij zit in hetzelfde schuitje. Een rij verbroederd.

Een aantal jaar geleden lag ik eens in een rij, voor concertkaarten. Met een vriend nestelde ik me voor de ingang van het ticketbureau. Het was een uur of tien 's avonds, het bureau opende de volgende ochtend om negen uur. We waren niet eens de eersten. In het begin zag ik op tegen een hele nacht rijliggen. Maar de sfeer was erg goed. Drank werd grif gedeeld en een aantal muzikanten met kampvuurrepertoire sloten ook aan in de rij. Het Werd een gedenkwaardige nacht.

De rij voor de IDFA was van minder aanzien. Vriendelijkheden beperkten zich daarom tot het aangeven van programmaboekjes. Toen ik aan de beurt was, bleek waar ik al bang voor was. Kaartjes voor de documentaire Bowling for Columbine waren reeds uitgereserveerd. In deze film onderzoekt Michael Moore het aantal vuurwapenmoorden in de VS. In een trailer zag ik hem triomfantelijk met een geweer uit een bankgebouw komen. Gratis gekregen bij het openen van een rekening.

'Ach' zei de jongen achter de balie troostend 'hij komt ook wel op tv'. Maar ook de andere film, Hippies from Hell, die ik aangekruist had, bleek al vol te zitten. Het is een portret van de internationale hackersbeweging. Het leek me wel wat, maar ook bij deze keus zal ik mijn hoop moeten vestigen op de omroep. Ik had voor niets in rij gestaan.
[ gepost om 21:52 door zebra ]


zondag 17 november

Schrijvers & Boekendagen
In het buitenland is het heel gewoon. Een boekenbeurs voor het lezend publiek. In Spanje en Portugal zijn ze in mei in de buitenlucht. En in Antwerpen wordt jaarlijks een enorm zalencomplex ingericht om uitgevers de kans te geven hun nieuwe titels aan het publiek te presenteren. Ik heb me daar eens laten vertellen dat er Vlamingen zijn die nooit een boekwinkel van binnen zien maar één keer per jaar van de Boekenbeurs hun leesvoer met stapels tegelijk naar hun huizen slepen.

In Nederland waren er tot vorig jaar enkel vakbeurzen. Vorig jaar werd in Rotterdam een eerste poging gedaan een publieksbeurs te organiseren. Dit jaar was de beurs verplaatst naar de Beurs van Berlage in Amsterdam. Helaas was er weinig aandacht besteed in de kranten. Het was rustig afgelopen zaterdag op de Schrijvers & Boekendagen.

Bij de Amsterdamse krant Het Parool hadden ze het blijkbaar te druk met andere zaken. Getooid met infantiele feesthoedjes liep men de polonaise over de redactie. Andere kranten zagen wellicht niets in de beurs omdat een van de organisatoren concurrent Trouw was. En Trouw zelf maakt vooral reclame voor zichzelf. 's Morgens op de radio, abonnementverkopers vóór de Beurs, een stand ín de Beurs. Trouw, misschien wel de opdringerigste krant van Nederland.

Wie wel waren komen opdagen waren de rockfans. 's Morgens signeerde de voormalig bassist van de Rolling Stones Bill Wyman zijn veredelde plakboek. Stones fans uit den lande stonden massaal in de rij voor een even onleesbare als waardevolle krabbel.

Zelf heb ik een gesigneerd exemplaar van de bundel Liefde en ander leed van Frits Abrahams weten te bemachtigen. De door mij zo gewaardeerde columnist van NRC Handelsblad bleek ook nog eens een goede verkoper. Volgens hem was zijn boekje ook zeer geschikt om cadeau te doen. Ik zal het onthouden. Aan zo'n auteur heb je nog eens wat als uitgever.
[ gepost om 14:28 door zebra ]


vrijdag 15 november

Affiche Holland Animation Film Festival


Applaus voor twee schaamharen
In Utrecht vindt van 13 tot en met 17 november het Holland Animation Film Festival plaats. Gisteren bezocht ik dit festival en mengde me tussen de animation diehards.

In een van de kleine bioscoopjes was helaas niet alles naar wens. Dat we een handgeschreven kaartje kregen omdat er een probleem was met de kaartjesmachine, kon nog worden opgevat als charmant amateurisme. Dat de eerste voorstelling waar ik mijn zinnen op had gezet een halfuur te laat begon, was al minder. De pizzalucht die van en aangrenzende horecagelegenheid door de muren drong, was verre van aangenaam. Maar dat terzijde.

Het eerste programma betrof filmpjes van Japanse studenten. Vaak met eenvoudige middelen maar met goede ideeën gemaakt. Maar aangezien het niet-verhalende films waren en een idee ook maar een idee is, werden veel films te lang bevonden. Tijdens de voorstelling liep de zaal langzaam leeg. Toppunt van minimalisme was een project met twee schaamharen in de hoofdrol.

De andere twee voorstellingen bestonden uit films uit verschillende landen. Ze dongen mee in een internationale competitie voor onafhankelijke animatiefilms. Opvallend was het hoge melodramatische gehalte van veel films. Een enkele keer ondersteund door het bijna ondragelijke gezang van een derderangs operazangeres.

Een van de mooiste films van de dag ging over een mannetje met een kersenboom op zijn hoofd. Na de boom met wortel en al uit zijn kruin te hebben getrokken, ontstaat er op die plek een gat. Uiteindelijk valt het mannetje in het gat op zijn eigen hoofd. Kijk, dat is nou animatie.

Dan nog iets: applaus na een film heb ik altijd iets onzinnigs gevonden. Goed, bij de competitiefilms zaten de makers vaak in de zaal. Dan kan ik me er iets bij voorstellen. Maar ik kan er toch niet aan wennen.
[ gepost om 13:38 door zebra ]


woensdag 13 november

www.zebralog.nl
Vanaf vandaag is Zebra te vinden op www.zebralog.nl. Dat heeft tot gevolg dat de site sneller zal laden en dat niemand meer gekweld zal worden door reclame voor basketbalplaatjes in de rechter bovenhoek. Bovendien geeft het mij de mogelijkheid om ook het uiterlijk van de site drastisch onder handen te nemen. Maar dat merk je binnenkort wel.

Over enige tijd zal mijn log op het Geocities-adres plek niet langer worden geüpdate. Zorg dus dat je de nieuwe URL bookmarkt. Tenslotte ben ik eveneens vanaf vandaag te bereiken op mijn nieuwe e-mailadres: zebra@zebralog.nl
[ gepost om 11:03 door zebra ]


zondag 10 november

Crossing Border of 'De schrijfster en de muzikant'
In de hal van de Stadsschouwburg staan stoelen voor een podium. Het is redelijk druk. Er zijn ook mensen die moeten staan. Een jonge schrijfster moet zo voorlezen uit eigen werk. Haar debuut is goed ontvangen maar ze is zenuwachtig.

Een eenzame muzikant baant zich een weg door de menigte. Hij geeft zo een optreden en een interview voor een lokale radio-omroep. Met een gitaar op de rug en een kleine versterker in zijn hand loopt hij door de voorleeszaal naar de trap.

De jonge schrijfster is aan de beurt. Trillend op haar benen bestijgt ze het lage podium. Ze kijkt in het publiek. 'Ik ben verschrikkelijk zenuwachtig' zegt ze ten overvloede, 'en dat meneer Mulisch in de zaal is, helpt niet echt'. De zaal lacht, dat scheelt. De grote schrijver was inderdaad even uit zijn ivoren toren neergedaald. Bemoedigend glimlacht hij de jonge schrijfster toe.

De eenzame muzikant wacht op een rode bank op zijn beurt. Een medewerker van de radio verzoekt hem zijn spullen vast klaar te zetten. Hij doet zijn muzikantenplicht. Dat deed hij ook de dag ervoor toen hij in een ruimte speelde waar het plafond zo laag was dat hij zijn oor ertegenaan kon drukken.

De jonge schrijfster heeft succes. Haar voorleesbeurt valt duidelijk in de smaak bij haar publiek. Haar verhaal blijkt goed voor meerdere lachsalvo's. Langzaam valt de spanning van haar af.

In het zaaltje boven doet de eenzame muzikant zijn ding. De mensen in de zaal schrikken op van het geluid van zijn gitaar. Zijn stem is niet te horen. Die is exclusief voor de luisteraars van Amsterdam FM. Je vraagt je af waarom deze locatie is gekozen.

De jonge schrijfster is klaar, een opgeluchte glimlach verschijnt. Ze loopt naar boven. Bij de boekenstand kijkt ze of haar boek wordt verkocht. Daar vindt ze een snel in hoogte afnemende stapel. Ze zet haar handtekening en een paar lieve woordjes in het exemplaar dat een enthousiaste lezeres haar voorhoudt. In haar ooghoek ziet ze een eenzame muzikant met een gitaar op zijn rug en een kleine versterker in zijn hand de trap afdalen.
[ gepost om 16:50 door zebra ]




 
 
 


aanwezig:



 
 
 
 
 
 
©2003 zebra