Er is hoop (geen gezeik)

literanita logo


Een nieuw decennium, een nieuw geluid. Met trots presenteert Literanita op donderdag 28 januari a.s. in de Nieuwe Anita te Amsterdam de eerste avond van een tweemaandelijks programma waarin proza en poëzie, fictie en non-fictie van bekende en onontdekte auteurs elkaar afwisselen. Het leek ons toepasselijk om 2010 in te luiden met het thema Hoop, want dat er veel moois is, zal ook op deze avond duidelijk worden.

Voor u zullen optreden: F. Starik, dr. Roland van der Vorst, Ivo Victoria, Bernard Wesseling, Maartje Wortel en Merel Roze.

U bent van harte welkom op donderdag 28 januari a.s.
De deuren gaan open om: 20.00 uur. Aanvang 20.45 uur, geen toegang tijdens de optredens.
Entree: 2 euro.
Adres: Nieuwe Anita, Frederik Hendrikstraat 111, Amsterdam
Lees verder...
08 01 10 - 13:44 | | literatuur | reageer | §


Opruiming
Mijn boekenkast puilt uit, bovendien moet er plaatsgemaakt worden voor nieuwe boeken. Ja het leven gaat door. Onderstaande titels mogen weg. Mocht je interesse hebben, stuur me een mailtje op freekatzebralogdotnl.Wat betreft de prijs, daar komen we wel uit. Ruilen kan ook, maar ik ben vrij selectief.

Nederlands en vertaald
Russel Artus - Een zweem van onvolmaaktheid
Louis Paul Boon - Abel Gholaerts
Natan Englander - Verlost van vleselijke verlangens (verhalen)
Jean Paul Franssens - Een reiziger op weg naar de Zwitserse Alpen
Arnon Grunberg - Amuse gueule
Arnon Grunberg - De asielzoeker
Carlos Fuentes - Diana, de eenzame jachtgodin
Otto de Kat - Man in de verte
Freek de Jonge - Losse nummers
Freek de Jonge - Zaansch veem
Fouad Laroui - Het tragische einde van Philomene Tralala
Sandro Veronesi - Waar gaat die vrolijke trein naartoe
Henk van Woerden - Tikoes

Engels
Martin Amis - Yellow dog
Rick Moody - Purple America
Anne Rice - The tale of the bodythief

(wellicht later ook prijzen, beschrijvingen en foto´s)
22 03 09 - 17:30 | | literatuur | reageer | §


Robin
[1989] ‘De meisjes, ze komen uit Rotterdam, hebben ook nog een broertje, Robin, die zich zelden op ons erf waagt, maar, zo klein als hij is, wel elders het avontuur zoekt. Er gaat nauwelijks een dag voorbij zonder op z’n minst een diepe prikkeldraadschram, maar ook een gat in het hoofd is heel normaal. Toen ik in de vooravond op het campingterras een glas Heineken van de tap zat te drinken, was er een grote luidruchtige oploop rond de washokken. De zusjes Van Persie kwamen met angstige gezichtjes uit die richting aanhollen.

“Robin natuurlijk weer,” constateerde mevrouw Van Persie, een tafel verderop, terwijl ze rustig overeind kwam. Langzaam, zonder opwinding, terwijl de dochtertjes als bange hondjes tegen haar opsprongen, liep ze kaarsrecht op het tumult af. De kindermenigte week voor haar uiteen, het kabaal werd minder, en even later voerde de moeder een kwistig bebloede Robin het terras langs, op weg naar hun tent. Het viel onmogelijk uit te maken waaraan hij gewond was geraakt: arm, been of hoofd. Bloed was overal. Hij huilde niet.’

Uit Hier viel Van Gogh flauw, Frans dagboek van A.F.Th. van der Heijden, Querido, 2004
16 06 05 - 21:25 | | literatuur | een reactie | §


Literair stokje
Normaliter doe ik niet aan stokjes. Maar aangezien het eigenlijk wel goed uitkwam heb ik het stokje van de Woordenaar met beide handen aangepakt.

You’re stucked inside Fahrenheit 451, which book do you want to be?
Nog afgezien van het feit dat ik verbrand zou worden in Fahrenheit 451, zou ik niet graag een boek zijn. Een boek komt toch niet erg veel verder dan zijn eigen verhaal. In eerste instantie zou ik deeltje uit de Russische Bibliotheek van Van Oorschot willen zijn. Netjes gebonden, mooi stofomslag, en kwaliteitspapier. Gekoesterd door de eigenaar. Maar als wegwerppocket is de kans groter dat je nog eens iets van de wereld ziet.

Have you ever had a crush on a fictional character?
Ik had ook wel Oesters willen eten met Thera uit Oesters van Nam Kee. En dat was nog voor Katja Schuurman haar speelde in de verfilming van het boek.

The last book you bought?
Ali en Nino van Kurban Said kocht ik een paar weken geleden op aanraden van een collega. Het is een onlangs verfilmd meesterwerk uit 1937. Helaas heb ik het nog niet gelezen, maar dat lot treft wel meer van mijn aanwinsten.

The last book you read?
Grijze zielen van Philipe Claudel is in Nederland al aan zijn zeventiende druk toe en had zulke goede recensies dat ik het wel moest lezen. Misschien waren mijn verwachtingen wat te hooggespannen, want het viel me een beetje tegen. Mooi geschreven is het wel, maar echt spannend wilde het mar niet worden. Wellicht een tip voor de liefhebbers van (de volgens mij zeer overschatte) Sándor Márai.

What are you currently reading?
Min of meer bij toeval ben vorige week begonnen in Minnares van het modernisme, de biografie van de legendarische kunstverzamelaar Peggy Guggenheim (1898 – 1979) geschreven door Mary V. Dearborn. Ik ben pas op pagina 49, ik kan er dus nog weinig van zeggen.

Five books you would take to a desert Island.
Altijd lastig. Neem je boeken mee die je nog niet gelezen hebt, met de kans dat ze tegenvallen? Of toch maar iets bekends? Het moeten in ieder geval dikke boeken zijn:

Ulyssis van James Joyce, daar schijnt alleen doorheen te komen te zijn in absolute afzondering en opperste concentratie. Het perfecte boek voor de situatie.
U.S.A. van John Dos Passos, een trilogie over Amerika aan het begin van de 20ste eeuw. Ik heb het laatste deel nog niet gelezen.
Tot het bittere einde van Victor Klemperer, het dagboek van een Jood in Duitsland in de jaren van Hitlers bewind. Ik heb het gelezen tot en met 1935, nog 900 pagina’s te gaan.
De wereld als wil en voorstelling van Arthur Schopenhauer. Schopenhauer is misschien niet de beste filosoof, dan toch zeker de best schrijvende filosoof.
SAS Survival Handboek. Tja, het blijft toch een onbewoond eiland.

Who are you going to pass this stick to (3 persons) and why?

Ik wil niemand iets opdringen. Liefhebbers kunnen het stokje gratis per e-mail afhalen. Ik heb er drie te verdelen.
10 04 05 - 23:17 | | literatuur | zes reacties | §


Tijd voor lezen
Tijd voor lezen. Dat is de slogan die de NS hanteert bij het sponsoren van de Boekenweek. En om dat kracht bij te zetten mochten we (de lezers) afgelopen zondag gratis met de trein op vertoon van het boekenweekgeschenk (Zomer Hitte, een korte roman van Jan Wolkers). Toen ik in Arnhem door een vertraging net de trein naar Amsterdam miste, kreeg ik er van de NS zomaar een halfuur extra tijd om te lezen bij.

Direct na Ede/Wageningen komt de conducteur langs. Ik overweeg even te vragen of hij mijn Wolkers wil knippen. Maar ik besluit op het laatste moment dat ik dat niet origineel genoeg vind. Hij heeft de coupé nog maar net verlaten als ineens het licht uitvalt. Het is stikdonker… daar zit je dan met je boek.

Onverwacht onheil brengt de mensen verbazend snel tot elkaar. Het gevoel in hetzelfde schuitje te zitten is altijd goed voor een praatje tussen wildvreemden. Zelf bij zoiets onschuldigs als lichtuitval in een trein. Hier en daar wordt een grapje gemaakt. De woorden slaaptrein en stiltecoupé vallen. Mensen met een waxinelichtje krijgen een vuurtje van iemand aan de andere kant van het gangpad.

In Utrecht gaan de lichten weer aan. Op slag zijn we weer vreemden voor elkaar. Maar gelukkig is er weer tijd voor lezen.
14 03 05 - 19:36 | | literatuur | vier reacties | §


Tussen-n
Een aantal jaar geleden liep ik over een Nederlandse uitgeversbeurs. Ik was toen stagiair bij een wetenschappelijke uitgeverij. Uitgeverijen laten op die beurs aan pers en boekhandelaren zien wat ze het komende halfjaar gaan uitgeven. Daartoe heeft elke uitgeverij een tafeltje waarop boeken en folders worden uitgestald. Een enkele kapitaalkrachtige uitgeverij permitteert zich een schaaltje met dropjes.

Ik keek bij het tafeltje van Uitgeverij Van Oorschot. De meeste uitgevers hebben marketingmensen achter hun tafeltje zitten, maar achter het tafeltje van Van Oorschot zat Wouter van Oorschot zelf. Terwijl ik zijn boeken bekeek (er waren geen dropjes), keek Wouter naar mijn badge. Op mijn badge stond mijn naam en de naam van de uitgeverij waar ik toen werkte. Aan de kleur van de badge kon je zien of iemand uitgever, boekhandelaar of pers was. Mijn badge was uitgeversblauw.

‘Doen jullie ook niet aan de tussen-n?’ vroeg Wouter opeens. Waarschijnlijk had de naam van de uitgeverij op mijn badge die vraag bij hem opgeroepen. De vraag verraste me, en het duurde even voor ik snapte waar hij het over had. Sommige taalpuristen was de spelling van 1996 in het verkeerde geschoten. En het niet doorvoeren van die spelling was zelfs Wouters stokpaardje geworden. Vooral de tussen-n moest het ontgelden.

Ik antwoordde dat ik het niet wist omdat ik van marketing was en dat ik dat aan de mensen van redactie zou moeten vragen. Maar eigenlijk wist ik het niet omdat ik pas een maand bij die uitgeverij werkte. Wat ik had moeten zeggen, was dat we de nieuwe spelling natuurlijk wel hadden doorgevoerd, omdat je als wetenschappelijke uitgeverij helemaal geen keuze hebt.

Vorige week las ik de autobiografische vertelling van Wouter van Oorschot, Verkleed als mens. Een zeer aangrijpend familiedrama met als uitgangspunt de zelfmoord van broer Guido. Bovendien schetst het een mooi tijdsbeeld van Amsterdam in de jaren ‘60 en ‘70. De stijl is mooi, hoewel af en toe wat slordig, en vooral eigenzinnig. Maar na bovenstaande ontmoeting had ik ook niet anders verwacht.

Achterin het boek staat een colofon dat als volgt begint: ‘Verkleed als mens wijkt af van de Spelling 1996 voor wat betreft samentrekkingen, het gebruik van trema, koppelteken en (op een enkele uitzondering na) de tussen-n, (…)’
08 02 05 - 12:58 | | literatuur | twee reacties | §


2004
Waar het jaar begon of waar
het eindigde
was vast niet de dag waarop de kalender dacht
dat er weer een nieuw jaar was

het jaar
dat zich niet chronologisch laat vangen
maar beweegt tussen ups en downs
tussen geslaagde en minder geslaagde tours

tussen optredens die flopten en rockten
tussen mensen waarmee we lachten en
mensen waar we mee vochten

tussen lakens die gedeeld werden
en lakens die werden uitgedeeld
door de mensen die er toe doen

tussen kussen en gekust worden
tussen vreedzaam en wreed
tussen eenzaam en leed
tussen weerzin en weerzien
zit een speld

een speld die soms punk schreef
en soms schreef die pen punt

en daarmee uit.

dit jaar was niet meer dan weer
een jaar

en daarmee uit.

dit jaar werd er gebruld
en klokken werden geluid
dit jaar dat weer voorbij ging

en daarmee uit.

dit jaar brachten mensen prachtige platen
uit
en daarmee uit
je wat je wilt en wat je hoopt
en wat je denkt
dat mensen willen horen

en weer hopen op een vreugdevol besluit,
ik knijp er even tussenuit

en daarmee uit.

(Ingezonden door Pfaff. © 2004, Pfaff)
29 12 04 - 18:13 | | literatuur | reageer | §


Zebra leest

W.F. Hermans - King Kong

02 12 04 - 18:55 | | literatuur | vier reacties | §



Powered by Pivot 1.15


xml feed rss 2.0   xml feed Atom





alle content © zebra



top