Ingezonden mededeling
Magnapop will leave Wednesday for a short tour of Belgium (playing festivals) mostly, with a show in Holland. Come see us!

Friday, August 26th: Rock Eikerheide (Bornem, Belgium) w/ TA GIRL MARIA, 5 DAY BOON, DELAVEGA
Saturday, August 27th: Rock Kortenaken (Kortenaken, Belgium)
Saturday, August 27th: Jospop (Schepdaal, Belgium)
Saturday, August 27th: Skalulfeesten (Lendelede, Belgium)
Sunday, August 28th: Club Fuego (Maaseik, Belgium)
Friday, September 2nd: Wonderfestival (Antwerp, Belgium)
Saturday, September 3rd: Koeioneur On Line (Duiven, Holland)
23 08 05 - 17:13 | | muziek | vier reacties | §


Hip
Hipper dan hip, dat zou het moeten zijn. Hippe mensen op de hippe elfde verdieping van het voormalige PTT-gebouw waar ook het Stedelijk Museum tijdelijk huist. Daar, in het hippe Club 11, zou het gebeuren. Een optreden van het hippe Stereo Total uit het nog veel hippere Berlijn. Kortom, de verwachtingen waren hooggespannen.

Voor het eerst in vijf of zes jaar betrad ik het gebouw waar ik als student mijn beurs aanvulde door gesorteerde brieven in bakken te stoppen, bakken vol brieven naar rolcontainers te brengen, en volle rolcontainers met een lift naar een andere afdeling te transporteren. In de nog overeind staande helft van het gebouw bleek de sfeer vrijwel onveranderd, het geluid van het vergrendelen van de liften klonk nog steeds vertrouwd.

Helemaal bovenin, waar de directie zetelde, en waar ik dus nooit kwam, vergaapte wij ons aan het uitzicht. Amsterdam by night. Zelfs het Centraal Station leek nietig. Een geweldige locatie voor een feest, dat was al snel de conclusie.

Pas tegen een uur of één (laat is hip) speelde het duo Stereo Total dat mij vooral bezig hield met de vraag of het een matige grap was, of gewoon heel erg slecht. Omdat zowel hij als zij geen slechte muzikanten bleken, gaf ik ze het twijfelachtige voordeel van de twijfel. Onder de set die het midden hield tussen een Sesamstraat-imitatie en een electrodiscopopbandje á la Bis bleken zich op de toiletten veel spannendere dingen af te spelen.

Na afloop werden we al snel verjaagd door een dj die bij mij niet veel meer losmaakte dan enig tappen met mijn rechtervoet en die af en toe een sirene door zijn plaatjes mixte om de suggestie van opzwepen te wekken.

Terug op aarde keken we om hoog. ‘Daar waren we net’ zeiden we tegen elkaar en wezen naar de elfde verdieping die met stroboscopisch licht en muurprojecties duidelijk afstak tegen de donkere lucht boven het IJ. Als je niet beter zou weten zou je denken dat je het feest van het jaar zou missen. Van spijt dat je er niet bij was, zou je geen oog dicht doen. Maar wij sliepen heerlijk.
10 07 05 - 12:38 | | muziek | vijf reacties | §


Ingezonden mededeling

Gone Bald cd presentatie

26 05 05 - 21:51 | | muziek | twee reacties | §


Cover me!
Een tribute in covers, dat overkomt over het algemeen alleen dode of, op zijn best, gearriveerde artiesten. Maar waarom wachten tot je doof of dood bent, moeten de leden van Blues Brother Castro (BBC) hebben gedacht. En vooral, waarom wachten tot iemand anders dat gaat organiseren?

Ter ere van de clip bij hun nieuwe single Dress, nodigde BBC (dat er overigens een handje van heeft elke gelegenheid aan te grijpen om een feestje te geven) een aantal zeer uiteenlopende bands uit om in een korte set ook een cover van de band op te nemen. Dat leidde tot een zeer vermakelijk avondje in de Nieuwe Anita. En vermakelijk was het, en niet in de laatste plaats voor de bandleden zelf die glunderend en juichend naar hun eigen geesteskindjes stonden te luisteren. Of het nou een rammelversie was van de nieuwe meidenformatie Tom Cat (ex Norma Jean, ex Seedling) waarbij de gelakte nagels schalks over de snaren schoven, of een superstoere uitvoering door Fat Pete and the Sherpa’s die in kracht niet onderdeed voor het origineel.

Het (letterlijke) hoogtepunt van de avond (ja, natuurlijk die clip mocht er ook best zijn) ontstond tijdens het optreden van de gecombineerde Skidmarks-afsplitsingen, aangevuld door twee leden van BBC. Een van de gitaristen besteeg een stapel versterkers om zo naar BBC-gitarist Tjeerd te klimmen die zijn bijdrage al vanaf het balkon leverde. Voor iedereen die even was vergeten waar rock’n’roll ook weer voor stond: hier stond rock’n’roll voor.

Na deze apotheose leek de korte set van BBC zelf een beetje mosterd na de maaltijd. Wel hele lekkere mosterd overigens… daar niet van.
09 05 05 - 23:07 | | muziek | twee reacties | §


DJ wie?

Krawattenklup, Arnhem

28 03 05 - 11:02 | | muziek | twee reacties | §


‘Thank you for staring’
Op vakantie in eigen stad. Een hostel waar de pints en joints hun weg vinden naar backpakkers van diverse nationaliteiten. Dat was de omgeving waar Fonda 500 , op weg naar Duitsland, een eenmalig optreden gaf.

Fonda 500 @ The Flying Pig

Voor de leden van Fonda 500 leek het niet uit te maken. Onverstoord deden ze hun ding. De melodieën, waarvan ik me nauwelijks voor kan stellen dat ze van onze planeet komen, zochten hun weg naar incheckende Amerikanen met kolossale rugzakken, e-mailende Canadezen, poolende Duitsers en blowende Britten. Maar het kon niet anders of ook (of misschien wel juist) de meest stonede Brit werd geraakt vanonder de ver over de ogen gezakte pandaberenhelm (geen muizenoren Joris) van Fonda’s frontman.

Op hun vorig jaar verschenen cd ABCDELP staan naast 15 nummers ook vier erg toffe clips:

To activate the videos place this cd inside the computer. If at any point your computer snaps into two pieces, contact fonda 500 and we will send you a piece of string to tie it back together.
23 03 05 - 22:05 | | muziek | reageer | §


Porno
De Casa Rosso, glimmende parel van de wallen. Van buiten heeft het een Las Vegas-achtige allure. Als ik er langs kwam vermoedde ik binnen een roze pluchen podium met daaromheen tafeltjes waaraan sigaren rokende patjakkers voor veel geld flessen goedkope champagne lieten aanrukken door meisjes met konijnenstaartjes op hun kont en bijpassende oortjes op een haarband. Onderwijl quasiongeïnteresseerd kijkend naar de vleselijke arbeid die een afgetraind stel vakkundig op dat podium aflevert. Die illusie ben ik nu kwijt (het is dus maar goed dat ik ‘m opschrijf).

Jack Stafford presenteerde zondag zijn nieuwe cd in deze Casa Rosso, een klein theaterzaaltje met stoeltjes in rijen zo dicht op elkaar dat de voorstelling nog net te zien is over de toppen van je opgetrokken knieën. Alles in het zaaltje leek in half vergane staat. Zelfs de zogenaamde ex van Jack die ons in het sardineblikje (nee, deze metafoor geldt niet de atmosfeer) verwelkomde.

Een goed idee, dat dan weer wel, om een cd te presenteren op een onverwachte plek. Ik hou wel van die acties.
Jack heeft wat je noemt een marketable head, en dat weet hij. En hij heeft al zijn poses en knipoogjes ook hard nodig om zichzelf te verkopen. Want muzikaal ontbreekt elke urgentie. Niets wijst op enige eigenheid, niks klinkt onverwacht. De meegeleverde band had de begeleidingsband van elke schnabbelartiest kunnen zijn.

Op uitnodiging van Jack, springen twee ‘vrijwilligsters’ op het podium. Snel ontkleden ze zich tot op hun ondergoed en springen met kinderlijk enthousiasme in een paaldanspaal. Hoewel ik hun lenigheid bewonder, doet het niet professioneel aan, het is te onbevangen, bijna onschuldig. Die onbevangenheid, maar ook hun degelijke HEMA-onderbroek en dito hemd, contrasteren met de gehele setting. Dat had Jack alweer verschrikkelijk goed bedacht. Schreef hij zijn nummers maar zo.
15 02 05 - 23:46 | | muziek | vijf reacties | §


Ingezonden mededeling

7 Beren festival 12 februari

31 01 05 - 13:01 | | muziek | zeven reacties | §



Powered by Pivot 1.15


xml feed rss 2.0   xml feed Atom





alle content © zebra



top