11:14
Bang! Met een klap zit ik in de film. Meteen al in het begin. Toch kan het niet verhinderen dat bij de eerste schok van 11:14 ook even de actualiteit door mijn hoofd speelt. Auto, viaduct, ongeluk. Maar de actualiteit is al snel vergeten als een volkomen idiote samenloop van omstandigheden zich voor me ontrolt.

Vijf keer achter elkaar wordt ongeveer dezelfde tijdspanne vanuit een ander personage getoond. Na een tijdje is het globale verhaal wel duidelijk, maar de drang naar de precieze feiten houdt me bij de les. Tot in de laatste minuten wordt er informatie vrijgegeven die ik niet meer had verwacht. (Dit in tegenstelling tot wat de recensent van NRC Handelsblad me had verteld.)

Als ik weer buiten sta probeer ik het verhaal nog eens chronologisch te herstructureren, en kom tot de conclusie dat het jammer is dat ik in m'n eentje naar de bioscoop ben gegaan. De onherroepelijke schuldvraag die de film oproept lijkt minder interessant. Het oordeel is snel geveld. Iedereen is schuldig, hoewel sommigen misschien meer schuldig zijn dan anderen.

25 01 05 - 12:16


drie reacties:

Ik heb het echt te druk. Ik hoor tegenwoordig niet eens meer over films. Kende deze dus niet. Klinkt boeiend. Wel of niet aan te raden? (En niet ja zeggen omdat je dan met mij de reconstructie kunt doen...)
jnnk (link) - 25 01 05 - 20:36

Ja, hij is echt goed. (en voor de reconstructie houdt ik me aanbevolen)

Ik vind het echt vreemd dat je weinig over hoort. Er doen toch namen mee als Patrick Swayze en Hilary Swank.
Zebra - 25 01 05 - 20:49

In Amerika is de film (uit 2003!) vreemd genoeg nog niet eens officieel uitgebracht, vandaar wellicht onbekend gebleven. Er zit veel vaart in het verhaal en het laatste stukje van de puzzel komt pas tegen het slot tevoorschijn. Zeker een aanrader.
Vido - 26 01 05 - 16:59