Napels vanuit je luie stoel
Ik zit onderuitgezakt op een driezitsbankstel in het filmcafé van het Ketelhuis. Nadat de meterslange gordijnen slechts gedeeltelijk het cafégedeelte van het filmgedeelte scheiden, en terwijl er nog met veel gesis een espresso wordt klaargestoomd, laat de documentaire De zielen van Napels ons de Vesuvius zien die bepalend is voor de omgeving van Napels.

Dat de film begint met losse schetsen van enigszins excentrieke Napolitanen is vermakelijk, maar hoe langer de film duurt, des te meer ik hoop dat de verschillende scènes enige samenhang gaan vertonen. Ik krijg de indruk dat er in Napels alleen maar hele arme en vaak een beetje geschifte mensen wonen. En een paar mensen van adel die wel rijk zijn maar niet minder geschift. Ze hebben namelijk een vadercomplex en verhullen hun vergane glorie achter maskertjes op een bal. Iedere keer als ik dacht dat het nu wel afgelopen zou zijn, wist de film er nog wel weer een mafketel uit te peuren.

Toen het was afgelopen zou er een interview met de maker zijn. Maar in plaats van een voorbereid interview mocht het publiek met losse flodders schieten. Dan krijg je al snel vragen als: Kunt u iets meer vertellen over…. of: Heeft water nog een bepaalde betekenis in uw film? Ik probeerde nog verder in het bankstel weg te zakken, maar ik hing al bijna met m’n kont op de grond. Gelukkig gaf de filmer zelf al antwoord op de vragen die ik eventueel had willen stellen als ik niet murw in m’n bankje lag. Namelijk: wat wil de u laten zien met deze film? Waar ging het over? Ik had moeten snappen dat het ging over de liefdadigheidsinstellingen van de oidipous-adel die een zo uitgebreide hulp gaven aan al die arme drommels. Ik had het wel gezien, maar als belangrijkste lijn was het voor mij ten onder gegaan in het woud van filmische schetsen. Alsof een schilder teveel verf voor zijn doek heeft gebruikt.

Want wat had die vulkanoloog ermee te maken? En die verveelde meisjes op hun scooters? En die maffe fotograaf die in een winkelpassage op zijn rug een bruidspaar fotografeert? Waarom heb ik het idee dat ik een heel vertekend beeld van die stad heb gekregen? Maar die vragen schoten mij pas te binnen toen ik weer thuis was. Misschien zijn die banken toch niet zo’n goed idee.

21 08 05 - 13:55


reageer: