Readers block
Tussen 8 augustus en 7 december van het afgelopen jaar heb ik geen boek uitgelezen. Voor wie mij een beetje kent, klinkt dit vrij onwaarschijnlijk. Maar het is echt zo. Niet dat ik niks las. Vooral kranten en tijdschriften in de trein, van en naar mijn werk. Ook wel boeken, maar uitlezen kwam er niet van alsof ik steeds in het verkeerde boek begon. Ik begon onder andere in de laatste roman van Grunberg, De asielzoeker, maar het stijltje wat mij ooit zo bekoorde kon me nu enkel irriteren.

Aan de andere kant bleef het kopen van boeken wel doorgaan. Dat heeft geresulteerd in een flinke stapel nog te lezen boeken. Gelukkig heb ik van iemand ooit de visie overgenomen de toegenomen hoeveelheid ongelezen literatuur niet te zien als een toegenomen last maar als een verruiming van de keuzemogelijkheid bij het kiezen van een volgend boek. Helaas had ik in de afgelopen tijd weinig aan die visie.

Mijn readers block werd uiteindelijk doorbroken toen ik in Oracle Night, de nieuwste roman van Paul Auster begon. Ik kocht het (ik moest het kopen) en las het vervolgens achter elkaar uit. Pieter Steinz schreef vrijdag in NRC Handelsblad over Oracle Night: De lezer roetsjt langs de bladzijden, niet alleen dankzij de heldere, functionele en op den duur hypnotiserende stijl, maar ook doordat de grote lijn van de roman blijft intrigeren.

Blijkbaar had ik dat nodig, een boek waarbij ik lekker langs de bladzijden kon roetsjen. Lekker woord trouwens: roetsjen. Inmiddels roetsj ik alweer verder langs de bladzijden van Mailman, een roman van J. Robert Lennon over een sociaal geïsoleerde postbode. Maar hierover later meer.

04 01 04 - 11:02


twee reacties:

ik reageer waarschijnlijk op iets zeer ouds (kan niet eens een datum vinden) maar ik zocht op auster, kwam hier & kan 't niet laten, al ziet misschien geen hond meer dat er op zoiets ouds nog een reactie komt.

heb jarenlang last van 'readers block' gehad. behalve (ook) in de trein naar werk, al waren dat niet eens kranten maar vergaderstukken en studieboeken. ik heb die hele gekte enige tijd geleden gedag gezegd, en nu werk ik nog maar 3 dagen en die zijn nog op loopafstand ook. en sinds anderhalf jaar lees ik dus weer (ik studeerde ooit engelse literatuur maar had echt al in geen 4 of 5 jaar een boek gelezen, alleen wat pessoa).

ben begonnen met rushdie's 'the ground beneath her feet' (wel zo hapklaar voor de herintredende lezer, een boek met-muziek-doordrenkt), toen veel ben okri, vikram seth & ian mcewan, een paar michel faber, en verder wat 'losse' boeken. totdat ik auster tegenkwam. ook 'oracle night' ja. dat was afgelopen juni en inmiddels heb ik bijna mr. vertigo uit, en dat is dan de 9e auster sinds oracle night, met alleen 'house of leaves' als uitstapje naar een andere auteur. oh, en 2 van auster's vrouw siri hustvedt (waarvan 'what i loved de aanrader is).

mijn ontdekking van 'oracle night' verliep geheel in auster-stijl, al had ik daar indertijd nog weinig benul van. ik was ergens in april een boek tegengekomen op de tafel bij scheltema waarvan de flaptekst me intrigeerde. maar 't was gebonden en zag eruit of ik 't binnen een dag uit zou hebben. op dat moment wilde ik veel meer letters voor minder geld (soms ook een overweging). 't werd 'a suitable boy' by vikram seth, bijna 1500 pagina's voor minder geld ;-)

toen dat uit was ging ik naar scheltema om dat andere boek te kopen. maar de engelse literatuur bleek verhuisd naar de 1e etage en op de nieuwe uitstaltafels kon ik het boek niet terugvinden. ik herinnerde me geen titel, zelfs geen auteur. mijn herinnering wist slechts op te lepelen dat het een blauw boek was, gebonden, dat ging over een vreemd boek dat werd gevonden en veel invloed had op iemand's leven. met die vage info wilde ik niet naar een verkoper, ik scande alle kasten op blauwe boeken maar vond het niet terug. pas enige tijd later, toen lag het bij atheneum uitgestald. en het bleek helemaal niet blauw, het bleek wel over een blauw boek te gaan.

en ja, ook ik las het achter elkaar uit. en toen al die andere austers. ik moet wel zeggen dat mr vertigo een welkome afwisseling is, ik begon de thematiek van auster bijna als te voorspelbaar te zien. niet zo gek na zoveel boeken in zo korte tijd natuurlijk waarvan 2 autobiografisch die ook nog eens op een aantal romans lijken. mr. vertigo wijkt daar toch plezierig van af al is het maar door de setting & karakters. ik vermoed dat 'timbuktu' dat ook doet, maar die ken ik nog niet.
moniiq () (link) - 30 08 04 - 21:14


Moniiq, je hebt de langste reactie in de geschiedenis van dit log geschreven, dus het zal niet onopgemerkt blijven. Ook al is het een wat ouder stuk (ik heb er inmiddels een datum bij geplaatst).

Misschien haal ik zo de magie een beetje weg, maar van Oracle Night bestaat wel degelijk een versie met een blauw omslag. Van Engelstalige boeken vind je in Nederland nog wel eens de Britse en de Amerikaanse versie, en een van de twee was inderdaad helemaal blauw.

Verder is het leuk om je verhaal te lezen. Ik heb zelf ook nog drie ongelezen Austers in de kast staan: Leviathan, Mr Vertigo en Timbuktu. Die houd ik nog even achter de hand, voor het geval ik weer in een readers block mocht raken :-)
zebra - 31 08 04 - 23:53