Sprookjes van 2003
Op de valreep nog twee film van dit jaar meegepikt. Vlak voor de Kerst zag ik Grimm, een sprookje van Alex ven Warmerdam. Net na de Kerst, ook een sprookje, maar dan in het Duits: Goodbye Lenin.

Halina Reijn en Jacob Derwig zijn in Grimm een hedendaagse Hans en Grietje. Ik laat me gemakkelijk meevoeren in de wondere wereld van Van Warmerdam. Simpel maar mysterieus, absurd en toch geloofwaardig. Het is nog net geen stripverhaal. Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst zo hard om een film heb gelachen. Een kleine maar geweldige rol van Kees Prins als dronkelap. Minpunt is het einde… dat zit er niet aan.

Goodbye Lenin gaat over een vrouw in Berlijn die vlak voor het vallen van de muur in een coma raakt. Als zij weer wakker wordt, is Duitsland al één. Haar zoon vertelt haar niets en houdt op haar slaapkamer de DDR in stand om moeders niet te belasten, bang dat ze onder de emotie alsnog zou bezwijken. Ik was een beetje huiverig om naar Goodbye Lenin te gaan. Bang voor de slapstick die een dergelijk scenario in zich heeft, want deze poppenkast een keer fout moet gaan, kun je ook wel bedenken zonder de film te zien.

Het viel gelukkig erg mee. Het was minder voorspelbaar dan ik vreesde en het antwoord op de vraag die gedurende de film bij de toeschouwer naar bovenkomt: Wie houdt wie nu voor de gek? wordt min of meer aan de kijker gelaten. Twee aanraders dus voor het nieuwe jaar. Proost.

30 12 03 - 00:16


reageer: