Onsamenhangende pubererotica
In de serie films-die-ik-vorig-jaar-in-de-bioscoop-gemist-heb- maar-toch-graag-nog-wilde-zien heb ik afgelopen weekend Ken Park gehuurd. De naturelle acteerstijl in Bully en Kids van regisseur Larry Clark beviel me wel. Maar Ken Park kon me geen moment boeien. Ondanks de (natuurlijk cultureel verantwoorde) pubererotica wordt de film nergens spannend.

Ken Park vertelt vier verhalen van opgroeiende jongeren met ieder hun op freudiaanse leest geschroeide problemen. In het begin worden ze voorgesteld als een vriendenclub maar de verhalen willen elkaar maar niet raken. Om aan het eind zeer geforceerd aan elkaar geknoopt te worden. Maar dan hoeft het al niet meer.

Ik had het trouwens kunnen weten. Van mijn veelvuldig geraadpleegde online filmgids kreeg dit plakwerkje maar anderhalve ster.

30 10 03 - 22:12


reageer: