Monster?
Hoe kan het? Van sommige films kun je jaren later, op een feestje of in de kroeg, een scène al dan niet met tekst zo oplepelen. Zonder moeite zie ik Dustin Hoffman als autist in Rainman in een dwangneurose over een keienpad in een parkje lopen. Om nog maar te zwijgen van beelden uit Tarantino-films.

Toen ik gisteren ging zwemmen na het zien van Monster in een bijna lege bioscoopzaal, was de film na drie baantjes al uit mijn geheugen gewist. Het enige wat overbleef was het beeld van die bijna lege zaal op de vroege donderdagmiddag en het algehele gevoel dat ik aan de film had overgehouden: niet goed, niet slecht en RTL4. Dat laatste komt waarschijnlijk door het ‘op feiten gebaseerde’ karakter van de film.

Je gaat je dan toch afvragen wat de drijfveren van de ‘Members of the Academy’ waren om Charlize Theron voor haar rol in Monster een Oscar toe te kennen. Scarlett Johansson die een sigaret opsteekt, of Uma Thurman die haar grote teen probeert te bewegen maakten op mij indruk, ik kan me herinneren dat ik daarvan genoot. Maar zij waren niet eens genomineerd…

Deze week geen Flmpgn in verband met het magere aanbod.

26 03 04 - 12:11


reageer: