Geheim
De telefoon gaat. Een damesstem zegt het codewoord dat mij erop attent maakt dat het zover is. Ik antwoord ter bevestiging met mijn codewoord. ‘Vanavond halfnegen, vaste plek’ zegt ze. Ik weet genoeg.

Op mijn fiets rijd ik in de richting van een industrieel terrein aan de rand van de stad. Ik negeer de mannen in regenjas met hoed op bankjes die doen alsof ze een krant lezen met twee gaten erin. Aangekomen zet ik mijn fiets tegen een loods en stap naar binnen. In de loods staan twee duistere figuren wiens gezicht ik niet kan ontwaren naast een zwarte Lincoln. ‘Je kent de procedure?’ vraagt de linker van de twee. Ik knik en draai hen mijn rug toe. Ik laat me blinddoeken. Een van de mannen leidt me naar mijn zitplaats achter in de auto.

Ik probeer op mijn gevoel te bepalen waar we heenrijden, maar ik raak door de vele bochten al snel het spoor bijster. Na een halfuur rijden, stopt de Lincoln. Ik wordt krachtig van de achterbank getrokken en aan twee armen meegevoerd. Plotseling krijg ik een zet en val op de grond. Daarna hoor ik een deur dichtslaan, dan is het stil. Ik doe mijn blinddoek af, het is donker. Met een aansteker die ik uit voorzorg bij me heb gestoken vind ik de deur van de kleine ruimte waarin ik me bevind. Hij blijkt niet op slot.

Als ik naar buiten stap, sta ik ineens in een lange verlichte gang. Ik knipper even met mijn ogen door het felle licht. Aan de andere kant van de gang hoor ik rumoer. Voorzichtig loop ik door de gang tot bij een schuifdeur. Hier komt het geluid vandaan. Langzaam schuif ik de deur open en stap het feestgedruis in.

Met een wodkamartini in de hand kijk ik achtereenvolgens naar Dolly Grip, Sally Skunk en Seedling. Een zeer geslaagde avond in een zeer aangename omgeving.

Wil je ook eens naar een geheim optreden? Voor het volgende optreden is code acht van toepassing. Het wachtwoord is: ‘Dolle Marie heeft een wit konijn’. Ik zie je daar.

29 03 04 - 12:48


twee reacties:

Ik herinner me iets op tv waar ook iets geheims was en het personage met wachtwoord naar een winkel moest, alwaar hij een ei kreeg, dat dan weer de entree was van het feestje waar hij belandde.

Als iemand tegenwoordig iets zegt over geheime dingen, antwoord ik steevast: 'ja, en dan gaan we eerst een ei in een winkel halen!'

Jammer dat die grap werkelijk nog nooit begrepen werd.
jnnk (link) - 29 03 04 - 19:41


Maarreh.. Seedling is erg leuk hoor (en Sally Skunk ook wel en Dolly Grip ken ik niet). Maar waarom dat geheime, dat lijkt me wel een beetje overdreven. Of is dit de verwende Amsterdamse muziekscene die niets beters te doen heeft en dus maar verstoppertje gaat spelen om het nog een beetje interessant te houden? ;-)
Martijn () (link) - 30 03 04 - 00:48