Het Platenbal
Vijf jaar geleden viel mij de eer en het genoegen ten deel dat ik op het Boekenbal mocht rondlopen. Zwervend door de gangen kon ik me de hele avond vergapen aan een flink aangeschoten Jan Mulder en een bezopen Thomas Verbogt, en Harry Mulisch die tot laat met Rudi Fuchs op een trap zat te keuvelen. Iedereen die er wat toe doet, of denkt er wat te toe doen, in het boekenvak liep of danste er rond.

Noorderslag is het Boekenbal van de Nederlandse popmuziek. Dat idee kreeg ik tenminste toen ik zaterdag door de gangen van de Oosterpoort van zaaltje naar zaaltje slenterde om zoveel mogelijk indrukken op te doen. Ik was net te laat om Bløf, de winnaars van de jaarlijkse Popprijs, met bier te bekogelen. Niet dat ik een hekel heb aan Bløf, maar het is een traditie waar ik wel eens deel van wilde uitmaken. Ik zag hoe Jerney Kaagman op het podium werd groepen. Ze werd flink uitgefloten, maar ze vertrok geen spier (maar dat schijnt ze ook helemaal niet te kunnen). Ik luisterde naar twee nummers van Within Temptation die in decor zo theatraal als hun muziek stonden te spelen, nadat ze een gouden plaat uit Duitsland in ontvangst hadden genomen.

Verder zag ik voornamelijk bands die ik al eerder zag. Gem, Oil, Zea, Lawn, Voicst, Green Hornet. Vooral de jongens van Zea gingen erin alsof hun leven er vanaf hing. In een soort muzikale drift werden snaren en toetsen geteisterd tot de snoeren eruit vlogen. De tafeltjes met apparatuur wankelden angstwekkend onder al het geweld. Na een halve set snel een biertje gepakt en in looppas naar de entreehal om niets van Voicst te hoeven missen.

Muziekaal gezien was het toen wel afgelopen. Maar de gangen bleven nog lang gevuld met aangeschoten mensen die er wat toe doen of denken er wat te toe doen in de Nederlandse popmuziek.

12 01 04 - 23:09


reageer: